{"id":14056,"date":"2026-03-18T09:01:32","date_gmt":"2026-03-18T08:01:32","guid":{"rendered":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/?p=14056"},"modified":"2026-03-18T09:31:31","modified_gmt":"2026-03-18T08:31:31","slug":"valere-burnon-30-onder-30-plezier-sleutel-succes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/valere-burnon-30-onder-30-plezier-sleutel-succes\/","title":{"rendered":"Val\u00e8re Burnon, 30 onder 30: ‘Plezier hebben is de sleutel tot succes’"},"content":{"rendered":"
Laureaat van de 3de Prijs op de Koningin Elisabethwedstrijd 2025, de Belgische pianist Val\u00e8re Burnon<\/a> onderscheidde zich daar met een lyrisch en betrokken spel. Afgestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium Luik en de Hochschule f\u00fcr Musik und Tanz K\u00f6ln in de klas van Florence Millet, specialiseerde hij zich onder Leonid Margarius, Avo Kouyoumdjian en Frank Braley, onder andere aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Bekroond op tal van internationale wedstrijden (\u00c9pinal, Bremen, Viotti, etc.), betovert hij zalen wereldwijd en treedt hij op met gerenommeerde orkesten. Hij heeft al twee opnamen gepubliceerd. Enkele maanden na zijn benoeming tot Forbes 30 under 30 kijkt hij terug op zijn parcours en deelt hij een boodschap voor jonge liefhebbers van klassieke muziek.<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n

Forbes.be – Val\u00e8re Burnon, hoe is deze passie voor piano bij u ontstaan? <\/strong>Val\u00e8re Burnon –<\/strong> Op mijn vijfde of zesde merkten we dat ik het goed deed op het toetsenbord. Ik speelde alles na op een synthesizer die we thuis hadden. Mijn ouders dachten: “Hmm, misschien moeten we hem toch lessen geven.” En ze hadden gelijk. De piano werd toen heel belangrijk in mijn leven en stond zelfs voor op de viool, het instrument dat ik oorspronkelijk wilde spelen. Zo werd het mijn passie. Via diverse stappen kwam ik bij het conservatorium van Hoei, daarna het Koninklijk Conservatorium van Luik, waar ik mijn bachelor deed. Ook studeerde ik een master in Duitsland, in Keulen, bij Florence Millet, en volgde ik drie jaar opleiding in Imola, Itali\u00eb. Sinds 2022 ben ik artiest in residentie bij de muziekkapel Koningin Elisabeth in Waterloo. Dat was voor mij een manier om de cirkel rond te maken door terug te keren naar Belgi\u00eb en me actief voor te bereiden op de Koningin Elisabethwedstrijd.<\/span>– Waarom trok deze wedstrijd u zo aan?<\/strong>Het was een geweldige bekroning om eraan deel te nemen, vooral omdat het goed ging. Het was een droom die uitkwam voor mij.<\/span><\/span>– Het is belangrijk op te merken dat de wedstrijd niet elk jaar aan piano is gewijd…<\/strong>–<\/strong> De vorige editie was in 2021 en toen voelde ik dat het nog te vroeg was. Ik heb mezelf vier jaar gegeven voor een betere voorbereiding. Ik had de tijd om na te denken over hoe ik mijn programma zou structureren. En natuurlijk was de Muziekkapel waarschijnlijk ook de beste plek om me voor te bereiden op de wedstrijd vanwege het hoge niveau van onderwijs en eisen daar.<\/span>– Hoe heeft u uw deelname aan de wedstrijd en de mediahype eromheen ervaren?<\/strong>–<\/strong> Ik had dat een beetje voorzien omdat ik weet hoe het meestal gaat voor Belgische kandidaten. Ik weet dat de media soms opgewonden raken. Het was ook leuk dat er v\u00f3\u00f3r de wedstrijd over mij gesproken werd omdat ik voelde dat er veel steun was. Tijdens de wedstrijd voelde ik vervolgens die steun niet alleen uit Walloni\u00eb, maar ook uit Vlaanderen, en dat het evolueerde naarmate ik verder kwam in de competitie. Optreden in eigen land voegt druk toe. Maar ik had me daar goed op voorbereid en denk dat ik misschien wel de best voorbereide was van alle kandidaten, gezien de verwachtingen die er waren. Ik was trots om mijn land te vertegenwoordigen, vooral tijdens een Belgische wedstrijd die ik goed kende en waar ik wist dat ik een kans had. Ik probeerde piano te spelen op de best mogelijke manier, door me vooral op mezelf te concentreren. Wanneer je je op jezelf richt, niet probeert te plezieren en gewoon zoveel mogelijk plezier probeert te hebben, is dat ook een sleutel tot succes. Zo pak je het probleem vanuit een ander standpunt aan. En als de mensen dan tevreden zijn, is dat nog beter.<\/span>– Wat gebeurt er nadat de wedstrijd voorbij is?<\/strong>–<\/strong> In eerste instantie stopt het niet echt omdat er daarna een tournee van de laureaten is. Men denkt ten onrechte dat je dan eindelijk tijd hebt om te rusten. We hebben vergaderingen met de orkesten waarmee we moeten spelen voor de laureatconcerten. En dan is er een tournee die direct de week na de wedstrijd wordt georganiseerd. Het voelt alsof je in een cirkel zit die nooit eindigt. Begin juli kon ik echter een pauze inlassen en even naar het buitenland gaan om te rusten. Ik kon echter niet terugkeren naar het oude leven. Dit avontuur heeft de manier waarop mijn agenda is opgebouwd volledig veranderd. En dat is trouwens ook wat ik wilde: veel concerten hebben en overal kunnen spelen. Op dat niveau is het doel om bekend te raken in Belgi\u00eb dus behaald. En het stelt me nu ook in staat om van mijn muziek te leven, wat voorheen niet het geval was.<\/span>– Treedt u ook op in het buitenland?<\/strong>–<\/strong> Ik wist dat als ik ‘slechts’ 3e werd op de wedstrijd, dat me minder deuren naar het buitenland zou openen. Tot nu toe heb ik niet enorm veel concerten buiten Belgi\u00eb gehad. Hier is mijn carri\u00e8re echter van start gegaan. Muzikaal weet ik dat ik hier altijd een plek zal hebben. Het zou echter fijn zijn om me ook internationaal te kunnen profileren. Daarom probeer ik meer samenwerkingen te ontwikkelen om mezelf in het buitenland te promoten. Maar dat is niet eenvoudig..; Misschien moet ik proberen een agent of manager in te schakelen om mijn zichtbaarheid in het buitenland te vergroten.<\/span>– En in Belgi\u00eb, hoe vaak geeft u concerten?<\/strong>–<\/strong> Dat hangt ervan af. Er zijn periodes waarin ik er heel veel heb, meerdere dagen achter elkaar in een week, en andere waarin het eens per week is. Sinds de wedstrijd (het interview vond plaats in februari, NDLR), moet ik ongeveer vijftig of zestig concerten hebben gegeven, waarbij er een pauze was in de zomer. Kortom, sinds september stopt het niet!<\/span><\/p>\n