{"id":14567,"date":"2026-04-24T15:10:51","date_gmt":"2026-04-24T13:10:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/?p=14567"},"modified":"2026-04-24T15:10:51","modified_gmt":"2026-04-24T13:10:51","slug":"milaan-babel-van-het-ontwerp","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/milaan-babel-van-het-ontwerp\/","title":{"rendered":"Milaan, Babel van het ontwerp"},"content":{"rendered":"

De Design Week en de 64e Salone del Mobile ontvangen 1900 exposanten, waaronder 86 Belgen. Deze Design Week vindt plaats op de Rho Fiera locatie (169.000 m\u00b2, 24 hallen) en op talrijke locaties verspreid over Milaan, samenbrengend 86 Belgische bedrijven en ontwerpers.<\/strong><\/p>\n

Bij de Salon Raritas (Salone del Mobile<\/strong>) presenteert de Brusselse ontwerper Xavier Lust<\/strong> (wiens naam ‘verlangen’ betekent in het Duits) geestige objecten. In Milaan, al sinds 2000, gaf zijn ‘Bank’ hem aanzien bij Italiaanse grootheden. Sinds 2017 werkt hij samen met de galerie Ralph Pucci<\/strong> (New York) voor klanten zoals Jeff Bezos. Zijn object Pi<\/strong> (het getal met oneindige decimalen), schijnt eindeloos vermenigvuldigd te kunnen worden als beeldhouwwerk, bijzettafel, kruk of armleuning. Zijn Archiduchaise<\/strong>, ge\u00efnspireerd door de Louis XV hertoginfauteuil, weerspiegelt dat design, ‘metaaloppervlak met wijde voet’<\/em>. Zijn Smoke Table<\/strong> vormt een rookwolk en zijn Reflector ‘laat ons reflecteren door ons te reflecteren’<\/em>. Zijn Alchemist Bar<\/strong> biedt een mix van draaiende, kantelende of schuivende deuren en tafels, zijn Bijou console bestaat uit metaalvouwen en lussen, en zijn Experiment lamp verenigt laboratorium proefbuizen in Pyrex.<\/p>\n

\"\"
\u00a9 DR<\/figcaption><\/figure>\n

Luc Druez<\/strong>, die sinds 1996 het atelier LcD<\/strong> in Fleurus leidt, laat zijn werk produceren bij B&T Textilia in Lievegem en werkt samen met New York (Peter Marino), Tokio (Curiosity), Parijs (Andr\u00e9e Putman), Dior, Vuitton, Saint Laurent, Cartier\u2026 Zijn installatie Full Metal Banquet<\/strong>, binnen de expositie M\u00e9tamorphose<\/strong>, in het Palazzo Litta<\/strong>, transformeert fragmenten, werkplaatsrestanten, weefselranden, mislukte prototypes en tweedekeus stoffen, ‘reflectie op het veranderende materiaal’<\/em>. En, binnen de ruimte A Luxury Way<\/strong> (Salone del Mobile), kleden zijn vijf meter lange textiele schermen de installatie Aurea, an Architectural Fiction<\/strong>, van de Franse ontwerper Oscar Lucien Ono en zijn Maison Num\u00e9ro 20.<\/p>\n

Herrenhuis, Muundo en de anderen<\/h1>\n

Op de Salone del Mobile verenigt From Matter to Meaning<\/strong> tal van Belgische ontwerpers. Louis Van Haesebrouck<\/strong>, oprichter van Herrenhuis<\/strong> (Antwerpen), presenteert massief houten tafels en Martello<\/strong> consoles, bekroond door de Zwitserse site archiproducts, met metalen poten en een blad van Afrikaans notenhout met hamerslag. Muundo<\/strong>, het nieuwste bedrijf van de familie Rogiers, biedt zijn minerale tafels aan, in een composietmateriaal ontwikkeld in Belgi\u00eb, het Mortex<\/strong>.In het hart van Milaan, in de gallerij Apartamento (met de Tim van Laere galleri van Rome), viert het duo Fien Muller<\/strong> (beeldhouwer) en Hannes Van Severen<\/strong> (beeldhouwer en fotograaf) vijftienjarig bestaan met vijftien Silhouettes<\/strong> in aluminium voorzien van monumentale kaarsen. Elke varieert een eerder model, zoals hun Cavrois sofa<\/strong>, ontworpen voor de gelijknamige villa.<\/p>\n

\"\"
\u00a9 DR<\/figcaption><\/figure>\n

Alcova<\/strong> (Villa Pestarini) ontvangt Studio DO<\/strong> (Marijke De Cock en Manon Viratelle) met Within the Ruins of Aesthetics & Function<\/strong>, een combinatie van Belgische stenen (rode of zwarte marmer, blauwe steen, vuursteen) en Italiaanse marmeren. En drie Belgen (Camille Tan, Frederik Van Humbeeck en Cedric Ceulemans) nemen deel aan The Shape of Belonging<\/strong>, in de voormalige Fabbrica Sassetti.<\/p>\n

Man Ray<\/h1>\n

Deze Milanese decade gaat gepaard met grote tentoonstellingen. Noem de Alchimisten<\/strong> van de Duitse Anselm Kiefer<\/strong>, een serie monumentale panelen, visuele verhalen over vrouwelijke alchemisten uit de middeleeuwen, in het Palazzo Reale<\/strong>. En, in de Galerie Gi\u00f2 Marconi, M for Dictionary<\/strong>: meer dan 100 werken van Man Ray<\/strong> (echo van zijn tentoonstelling in Studio Marconi, in 1969, getiteld ‘Ik heb nooit een recent schilderij gemaakt’<\/em>). Zijn cyclus van tekeningen Alphabet for Adults<\/strong>, een spel van beelden en woorden, houdt verband met de Belgen Magritte, Mari\u00ebn en Broodthaers. Naast zijn rayogrammen (op papier foto-gevoelig gemaakte objecten zonder camera), ontvouwt zijn Objectives<\/strong> 41 werk-objecten, een ongekend ensemble, inclusief L’\u00c9nigme d’Isidore Ducasse<\/strong>, eerbetoon aan Lautr\u00e9amont (die de surrealisten fascineerde met zijn uitspraak: ‘Mooi zoals de toevallige ontmoeting op een snijtafel van een naaimachine en een paraplu’<\/em>).<\/p>\n