{"id":14720,"date":"2026-05-16T07:04:16","date_gmt":"2026-05-16T05:04:16","guid":{"rendered":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/?p=14720"},"modified":"2026-05-13T16:41:04","modified_gmt":"2026-05-13T14:41:04","slug":"hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/","title":{"rendered":"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde"},"content":{"rendered":"

Nu de Islamitische Republiek Iran, zoals zij zich zevenenveertig jaar lang heeft weten te handhaven, een nieuwe fase ingaat, blijven de vertakkingen van haar politieke ideologie zich over de wereld verspreiden. Door een ondoorzichtig transnationaal machtsapparaat uit te bouwen, georganiseerd rond gewelddadige confrontatie, indoctrinatie, openlijke vijandigheid tegenover het Westen en het activeren van invloednetwerken, heeft het Iraanse regime de instrumenten van zijn hegemoniale ambities ver buiten zijn grenzen geprojecteerd.<\/strong><\/p>\n

In het schaakspel kan het loperpaar het evenwicht van een partij ingrijpend verstoren. Elke loper beheerst een eigen kleur, maar samen domineren zij het bord en kunnen zij vanop afstand toeslaan zodra de diagonalen zich openen. Wanneer hun lijnen elkaar kruisen, wordt de bewegingsruimte van de tegenstander geleidelijk ingeperkt. Grootmeesters beschouwen het loperpaar daarom als een duurzaam strategisch voordeel, tenzij een gesloten pionnenstructuur hun bereik neutraliseert.<\/p>\n

De wereldwijde strategie van Iran<\/span><\/h2>\n

Sinds 1979 hebben de verwoestingen die deze \u201clopers\u201d van de Islamitische Republiek Iran op het internationale schaakbord hebben aangericht, geleid tot een belegeringsmentaliteit waarin een logica van omsingeling wordt verbonden met een streven naar invloed en dominantie. Dat wereldbeeld steunt op een religieuze ideologie die wereldwijd slechts een minderheidsstroming binnen de islam vertegenwoordigt. Binnen die ideologische lezing berust de duurzaamheid van de macht op zorgvuldig opgebouwde propaganda, waarin de vijand wordt belichaamd door de Verenigde Staten en hun regionale bondgenoot Isra\u00ebl, terwijl het slachtofferschap wordt toegeschreven aan een als onderdrukt voorgestelde moslimgemeenschap. Daarbij staat vooral de Palestijnse kwestie centraal, die systematisch wordt ge\u00efnstrumentaliseerd.<\/p>\n

Tot 13 juni 2025 voltrok de confrontatie tussen deze drie staten zich grotendeels in de schaduw, via afschrikking, geheime operaties en proxy-oorlogen. Acht maanden later, op 28 februari 2026, markeert de gezamenlijke militaire operatie van Isra\u00ebl en de Verenigde Staten op Iraans grondgebied het begin van een historische fase die de machtsverhoudingen en de contouren van een nieuw Midden-Oosten ingrijpend zal hertekenen. Deze openlijke confrontatie, ontketend tegen de achtergrond van grootschalige repressie en bloedbaden gepleegd door de Islamitische Republiek tegen haar eigen bevolking, onthult vandaag de omvang van een langdurige Isra\u00eblische infiltratieoperatie die de hoogste machtskringen en commandostructuren in Iran destabiliseert. Tegelijk legt zij de veerkracht bloot van het wereldwijde netwerk dat de Islamitische Republiek in de loop van decennia heeft uitgebouwd.<\/p>\n

Een gedeelde geschiedenis<\/span><\/h2>\n

Ondanks de vijandigheid tegenover het Westen die sinds 1979 tot de ideologische fundamenten van het Iraanse regime behoort, gaan de banden tussen Irani\u00ebrs en Joden terug tot de Oudheid. Een van de meest betekenisvolle momenten in dat gedeelde historische geheugen vond plaats in 538 v\u00f3\u00f3r onze jaartelling, toen Cyrus de Grote, stichter van het Achaemenidische Perzische Rijk, de naar Babyloni\u00eb gedeporteerde Joden bevrijdde. Deze gebeurtenis, vermeld in de Bijbel en bevestigd door spijkerschrift op de beroemde Cyruscilinder, verankert de relaties tussen beide volkeren in een geschiedenis die de hedendaagse geopolitieke breuklijnen met meer dan twee millennia voorafgaat.<\/p>\n

De Arabisch islamitische verovering van Perzi\u00eb in de zevende eeuw veranderde echter blijvend de positie van de Joodse gemeenschappen in Iran. Gedurende eeuwen leefden zij onder een systeem van wettelijke beperkingen en sociale discriminatie. Pas tijdens de constitutionele revolutie van het begin van de twintigste eeuw, die in 1911 uitmondde in de invoering van een grondwet en een parlementair bestel, werd hun gelijkheid voor de wet officieel erkend.<\/p>\n

Iran en Isra\u00ebl v\u00f3\u00f3r 1979<\/span><\/h2>\n

In de tweede helft van de twintigste eeuw kregen de relaties tussen het Iran van sjah Mohammad Reza Pahlavi en Isra\u00ebl een uitgesproken strategisch karakter. Hoewel beide staten uit politieke voorzichtigheid nooit volledig open diplomatieke betrekkingen onderhielden, mede om de invloed van de sjiitische clerus binnen Iran te beperken, ontwikkelden zij een nauwe samenwerking op economisch, energetisch en militair vlak. Die toenadering was gebaseerd op een gedeelde bezorgdheid over de opkomst van het Arabisch nationalisme en de groeiende Sovjetinvloed in het Midden Oosten. In dat regionale machtsspel maakten de Verenigde Staten van Iran een centrale bondgenoot, ondanks de poging van Teheran om binnen de Beweging van Niet Gebonden Landen een zekere neutraliteit te bewaren.<\/p>\n

De weg naar de revolutie<\/span><\/h2>\n

Tegen het einde van de jaren zeventig kwam het revolutionaire proces echter in een stroomversnelling terecht. Binnenlands groeide het verzet tegen het autoritaire karakter van het imperiale regime en tegen de Amerikaanse invloed op de Iraanse soevereiniteit en economische rijkdommen. Marxistische, nationalistische en derdewereldbewegingen mobiliseerden een groot deel van de oppositie. Tegelijk zagen religieuze kringen hun traditionele machtspositie en grondbezit bedreigd door de modernisering van het land en door hervormingen op het vlak van landbouw, onderwijs en de juridische emancipatie van vrouwen. De laatste maanden van het jaar 1978 eindigen in een bloedbad dat de val van het imperiale regime zal bespoedigen.<\/p>\n

\n

De laatste maanden van het jaar <\/span>1978<\/span> eindigen in een <\/span>bloedbad <\/span>dat de <\/span>val<\/span> van het imperiale regime zal <\/span>bespoedigen<\/span>.<\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

\"\"
Ruhollah Musavi Khomeini, oprichter van de Islamitische Republiek Iran. \u00a9 RV<\/figcaption><\/figure>\n

1979, de breuk<\/span><\/h2>\n

De Iraanse revolutie van 1979 vormt een keerpunt in de hedendaagse geschiedenis van het Midden Oosten en, ruimer beschouwd, in die van de internationale betrekkingen. De opkomst van een theocratisch regime, waarin de hoogste macht wordt uitgeoefend door een religieuze autoriteit, ayatollah Khomeini, gesteund door het ideologische apparaat van de Revolutionaire Garde, verandert de politieke en diplomatieke koers van Iran fundamenteel. Het buitenlands beleid wordt voortaan opgebouwd rond de afwijzing van buitenlandse overheersing en de verdediging van de belangen van de moslimgemeenschap als geheel.<\/p>\n

Drie gebeurtenissen illustreren in het bijzonder de radicalisering van het nieuwe regime. Nadat Isra\u00ebl door de nieuwe machthebbers als illegitiem was bestempeld, werd de Isra\u00eblische ambassade in Teheran geplunderd en vervangen door een Palestijnse diplomatieke vertegenwoordiging. Kort daarna nodigde het regime Yasser Arafat, een van de centrale figuren van het Palestijnse nationalisme, officieel uit in Teheran. Daarmee gaf Iran een krachtig signaal aan de moslimwereld, waarvan de politieke weerklank vandaag nog steeds voelbaar is. De Palestijnse zaak werd voortaan voorgesteld als een existenti\u00eble strijd tussen de islam en een christelijk Westen dat werd gezien als de beschermheer van de Joodse staat.<\/p>\n

Tegelijkertijd erkenden de Verenigde Staten de jonge Islamitische Republiek diplomatiek. Toch leidde de bestorming van de Amerikaanse ambassade in Teheran op 4 november 1979 tot een breuk die blijvend zou blijken. Twee\u00ebnvijftig Amerikaanse diplomaten werden gedurende 444 dagen gegijzeld. Voor de jonge revolutionaire garde betekende de toegang tot de archieven en inlichtingen van de Amerikaanse diplomatieke vertegenwoordiging een beslissende hefboom om haar macht te consolideren en rivaliserende stromingen binnen de revolutie naar de achtergrond te verdringen. De gijzeling groeide uit tot een stichtingsmoment van het islamitische regime en bezegelde definitief de vijandige relatie tussen Iran en de Verenigde Staten.<\/p>\n

Libanon als eerste front<\/span><\/h2>\n

Tijdens de Iran Irakoorlog, die in september 1980 begon met de invasie van Iraans grondgebied door Saddam Hoessein, werd Libanon een van de eerste fronten van de indirecte confrontatie tussen de Islamitische Republiek, Isra\u00ebl en de Verenigde Staten. Het door burgeroorlog verzwakte Land van de Ceder zag hoe bijna negentigduizend Isra\u00eblische soldaten het zuiden van het land binnentrokken, waar de troepen van Yasser Arafat zich hadden gevestigd. Gedwongen tot terugtrekking concentreerde Arafat het grootste deel van zijn strijders ten zuiden van Beiroet, waarna de Libanese hoofdstad zwaar werd gebombardeerd. Isra\u00ebl steunde vervolgens de maronitische milities, alvorens zich uit Beiroet terug te trekken ten gunste van een internationale troepenmacht die hoofdzakelijk uit Franse en Amerikaanse eenheden bestond.<\/p>\n

In het zuiden en oosten van Libanon organiseerde de sjiitische gemeenschap, numeriek de grootste van het land, zich steeds nadrukkelijker rond de Iraanse revolutie en verklaarde zij haar trouw aan ayatollah Khomeini. Die toenadering vloeide voort uit meerdere historische en politieke factoren. Het Libanese sjiisme was immers ouder en dieper geworteld dan het Iraanse, terwijl verschillende toekomstige leiders van de Revolutionaire Garde reeds v\u00f3\u00f3r 1979 contacten hadden opgebouwd met Libanese en Palestijnse milities. Uit die relaties ontstonden geleidelijk transnationale netwerken van invloed, militair overleg en ideologische samenwerking.<\/p>\n

De opkomst van Hezbollah<\/span><\/h2>\n

In die context verscheen een nieuwe actor op het regionale toneel. Hezbollah, de Partij van God, werd met Iraanse financiering, wapens en militaire ondersteuning uitgebouwd tot een clandestiene organisatie die van geheimhouding een fundamenteel strategisch principe maakte. Door in de schaduw te opereren kon de beweging zich ontwikkelen, haar structuren consolideren en zich beschermen tegen infiltratie en vernietiging. Voor Teheran vormde Hezbollah een instrument om in Libanon een duurzame invloedssfeer uit te bouwen en tegelijk een strategisch tegengewicht tegenover Isra\u00ebl te cre\u00ebren.<\/p>\n

Die strategie bracht Iran ertoe een nauwe alliantie aan te gaan met het Syrische regime van Hafez al Assad. In ruil voor olie, logistieke steun en politieke samenwerking verleende Syri\u00eb toegang tot zijn grondgebied en tot cruciale bevoorradingsroutes in Libanon. Zo ontstond de as Iran Syri\u00eb Hezbollah, die nieuwe vormen van asymmetrische oorlogsvoering introduceerde, sterk be\u00efnvloed door de sjiitische cultuur van opoffering en martelaarschap.<\/p>\n

Op 11 november 1982 pleegde een achttienjarige Libanese jongeman een zelfmoordaanslag op het hoofdkwartier van het Isra\u00eblische leger in Zuid Libanon door met een met explosieven geladen voertuig op het complex in te rijden. Die aanval markeerde het begin van een nieuwe vorm van geweld waarin zelfopoffering werd verheven tot strategisch oorlogswapen. Het fenomeen werd destijds nauwelijks bestudeerd, onder meer door het gebrek aan realtime informatie en door de beperkte academische kennis over het Libanese sjiisme.<\/p>\n

Een model voor de toekomst<\/span><\/h2>\n

Omdat duurzame macht niet uitsluitend op militaire capaciteit kan rusten, bouwde Hezbollah vanaf haar offici\u00eble oprichting in 1985 ook een parallel maatschappelijk netwerk uit. De beweging ontwikkelde scholen, ziekenhuizen, sociale diensten en religieuze instellingen, waardoor zij geleidelijk een eigen gemeenschap vormde waarin individuen vanaf hun jeugd werden gevormd, beschermd, gefinancierd en ideologisch begeleid tot aan hun eventuele integratie in de organisatie.<\/p>\n

Toen ayatollah Khomeini in 1989 overleed, \u00e9\u00e9n jaar na het staakt het vuren tussen Iran en Irak, had de in het voorgaande decennium opgebouwde strategische architectuur haar duurzaamheid reeds bewezen. Hoewel de Iraanse samenleving uitgeput uit de oorlog kwam, slaagde de Islamitische Republiek erin haar regionale positie te versterken. Vooral het door Teheran ontwikkelde model, gebaseerd op de oprichting van Hezbollah als ideologisch, militair en sociaal instrument, groeide uit tot de blauwdruk van een nieuwe regionale orde waarvan de invloed zich uiteindelijk ver buiten het Midden Oosten zou uitstrekken.<\/p>\n

Van Europa tot Latijns Amerika via Azi\u00eb<\/span><\/h2>\n

In het verlengde van deze strategie van schaduwoorlog en het uitbouwen van invloedssferen werd ook Europa een doelwit van dodelijke operaties. In 1985, midden in de voorbereidingen voor de eindejaarsperiode, ontploften met enkele minuten verschil twee bommen in de Parijse Op\u00e9rawijk. De eerste explosie vond plaats in de Galeries Lafayette, de tweede kort daarna in het nabijgelegen winkelcentrum Printemps. De aanslagen maakten tientallen slachtoffers en werden aanvankelijk opge\u00ebist door verschillende organisaties, waaronder het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina.<\/p>\n

In de maanden die volgden werd Parijs getroffen door een golf van gelijkaardige aanslagen. De zwaarste vond plaats op 17 september 1986 in de Rue de Rennes, voor het warenhuis Tati, en veroorzaakte tientallen doden en gewonden. Uiteindelijk werden deze operaties toegeschreven aan de Libanese Hezbollah, wat de internationalisering bevestigde van de strategie en actiemethoden die door de Islamitische Republiek Iran waren ontwikkeld.<\/p>\n

De aanslagen maakten duidelijk dat de invloed van Teheran zich niet langer beperkte tot het Midden Oosten. Via ideologische bondgenoten, clandestiene netwerken en gewapende organisaties ontwikkelde de Islamitische Republiek een transnationaal model van indirecte confrontatie dat zich uitstrekte van Europa tot Latijns Amerika en delen van Azi\u00eb. Hezbollah groeide daarbij uit tot het belangrijkste instrument van die strategie, tegelijk militair netwerk, politieke actor en internationaal relais van Iraanse invloed.<\/p>\n

\n

In 1985, midden in de voorbereidingen voor de eindejaarsperiode, ontploften met enkele minuten verschil twee bommen in de Parijse Op\u00e9rawijk. <\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

De aanslagen in Buenos Aires<\/span><\/h2>\n

In de jaren negentig werd Argentini\u00eb het toneel van een reeks aanslagen tegen de Joodse gemeenschap, de grootste van Latijns Amerika. Op 17 maart 1992 trof een zelfmoordaanslag met een autobom de Isra\u00eblische ambassade in Buenos Aires. De explosie verwoestte niet alleen het diplomatieke gebouw, maar ook een nabijgelegen kerk en een aangrenzend wooncomplex. Negenentwintig mensen kwamen om het leven, onder wie voornamelijk Argentijnse burgers, terwijl meer dan tweehonderdveertig anderen gewond raakten.<\/p>\n

Twee jaar later werd ook het gebouw van de Asociaci\u00f3n Mutual Israelita Argentina, beter bekend als de AMIA, volledig vernield door een explosie veroorzaakt door honderden kilo\u2019s springstof. De aanslag maakte vijfentachtig doden en honderden gewonden. Het onderzoek naar de aanval werd gedurende meer dan twintig jaar gehinderd door ernstige onregelmatigheden, het verdwijnen van bewijsmateriaal, politieke inmenging en corruptie binnen justitie en de inlichtingendiensten. De dood van onderzoeksrechter Alberto Nisman in 2015, kort nadat hij beschuldigingen had geuit tegen de Argentijnse overheid wegens vermeende doofpotoperaties ten gunste van Iran, versterkte het beeld van een zaak die diep verstrengeld raakte met politieke belangen.<\/p>\n

De schaduw van Teheran<\/span><\/h2>\n

Volgens verklaringen van voormalige Iraanse hoogwaardigheidsbekleders, destijds gepubliceerd in The New York Times<\/span>, zou Teheran miljoenen dollars hebben betaald aan de entourage van president Carlos Menem om het onderzoek te be\u00efnvloeden. De aanslag werd nooit officieel opge\u00ebist en bleef jarenlang onopgehelderd. Pas in 2024 wees een arrest van het Argentijnse Hof van Cassatie formeel naar Iran en Hezbollah als verantwoordelijken voor de aanval. Dat arrest leidde tot internationale aanhoudingsbevelen tegen verschillende voormalige Iraanse diplomaten en prominente figuren van het regime, onder wie oud minister van Buitenlandse Zaken Ali Akbar Velayati en voormalig inlichtingenchef Ali Fallahian. Door Iran te omschrijven als een terroristische staat en de aanslag op de AMIA te kwalificeren als een misdaad tegen de menselijkheid, plaatste de Argentijnse justitie de zaak expliciet binnen het kader van het internationale strafrecht.<\/p>\n

Een wereldwijd netwerk<\/span><\/h2>\n

In de daaropvolgende jaren werden ook in andere delen van de wereld aanwijzingen zichtbaar van netwerken die gelinkt waren aan de Islamitische Republiek en Hezbollah. In 2012 maakten verschillende landen bekend dat zij plannen voor aanslagen tegen Isra\u00eblische doelwitten op hun grondgebied hadden verijdeld. De arrestatie van Iraanse en Libanese verdachten wees op het bestaan van transnationale structuren die in staat waren operaties internationaal te plannen en te co\u00f6rdineren.<\/p>\n

In Azerbeidzjan, een overwegend islamitische maar officieel seculiere voormalige Sovjetrepubliek met een lange grens met Iran, werden tussen 2007 en 2012 meerdere plannen voor aanslagen op Isra\u00eblische, Amerikaanse en Britse diplomatieke vertegenwoordigingen verhinderd. De Azerbeidzjaanse autoriteiten maakten in januari 2012 bekend dat zij twee eigen burgers hadden gearresteerd die, volgens het onderzoek, in opdracht van Iran aanslagen voorbereidden tegen de Isra\u00eblische ambassadeur en een lokale rabbijn. Kort daarna kwamen ook in India, Georgi\u00eb en Thailand aanslagen of aanslagpogingen tegen Isra\u00eblische belangen aan het licht waarbij Iraanse en Libanese onderdanen, gelinkt aan Hezbollah, in beeld kwamen.<\/p>\n

Op 18 juli 2012, exact achttien jaar na de aanslag op de AMIA in Buenos Aires, werd in de Bulgaarse stad Boergas een autobus met Isra\u00eblische toeristen getroffen door een zelfmoordaanslag kort na aankomst op de luchthaven. De aanval veroorzaakte meerdere doden en tientallen gewonden. Hoewel Teheran opnieuw elke betrokkenheid ontkende, wezen de Bulgaarse autoriteiten publiekelijk naar Hezbollah als verantwoordelijke. De aanslag, uitgevoerd op Europees grondgebied, bracht de Europese Unie ertoe de militaire vleugel van Hezbollah officieel op de lijst van terroristische organisaties te plaatsen.<\/p>\n

Invloed in Belgi\u00eb<\/span><\/h2>\n

Ook Belgi\u00eb bleef niet buiten het bereik van netwerken die banden onderhouden met de Islamitische Republiek Iran. Vooral Brussel, als zetel van de Europese instellingen en de NAVO, vormt een strategisch diplomatiek knooppunt. De invloedssferen die aan Teheran gelinkt zijn, bewegen zich vaak op het kruispunt van legale structuren, activisme en politieke be\u00efnvloeding. Sommige organisaties presenteren zich als culturele verenigingen, sociale initiatieven of mensenrechtenplatformen, terwijl zij tegelijk fungeren als relais binnen bredere ideologische of communautaire netwerken.<\/p>\n

Binnen de Iraanse diaspora in Belgi\u00eb staan artsen, tandartsen, IT specialisten en andere goed ingebedde figuren soms aan het hoofd van vzw\u2019s die religieuze of culturele activiteiten organiseren. Een recent voorbeeld daarvan was een geplande herdenkingsplechtigheid in Sint Jans Molenbeek ter ere van de Iraanse Opperste Leider Ali Khamenei, die op 28 februari 2026 omkwam bij een Isra\u00eblisch bombardement in het centrum van Teheran.<\/p>\n

De Iraanse verankering in Afrika<\/span><\/h2>\n

Geteisterd door politieke instabiliteit en gekenmerkt door de aanwezigheid van een omvangrijke Libanese diaspora groeide Afrika uit tot een van de belangrijkste invloedssferen van de Islamitische Republiek en Hezbollah. Gedurende decennia bouwde Iran er netwerken uit voor illegale financiering, politieke be\u00efnvloeding en ideologische verspreiding. Via religieuze organisaties, economische structuren en lokale bondgenoten wist Teheran zich duurzaam te verankeren in verschillende delen van het continent.<\/p>\n

De eerste grote doorbraak in Sub Sahara Afrika vond plaats in Nigeria via Ibrahim Zakzaky. Onder invloed van de Iraanse revolutie bekeerde hij zich tot het sjiisme en richtte vervolgens de Islamitische Beweging van Nigeria op. Tegelijk wezen Amerikaanse inlichtingendiensten erop dat zich reeds in de jaren tachtig honderden studenten uit landen als Ghana, Mali, Mauritani\u00eb, Niger en Senegal in Iran bevonden, waar zij religieuze en ideologische vorming kregen.<\/p>\n

Hezbollah en de financi\u00eble netwerken<\/span><\/h2>\n

In de jaren negentig versterkte Hezbollah haar aanwezigheid naarmate de Libanese diaspora zich verder over Afrika uitbreidde. In landen als Ivoorkust, Ghana, Benin, Guinee, Sierra Leone, Angola en de Democratische Republiek Congo ondersteunden invloedrijke zakenfamilies van Libanese oorsprong volgens verschillende onderzoeken financi\u00eble netwerken ten voordele van Hezbollah. Een onderzoek van Reuters<\/span> uit 2013 legde bloot hoe de Lebanese Canadian Bank betrokken raakte bij een grootschalig witwassysteem voor inkomsten uit drugshandel in Afrika, waarvan Hezbollah aanzienlijke financi\u00eble voordelen zou hebben genoten.<\/p>\n

Wapens, netwerken en invloed<\/span><\/h2>\n

Vanaf de jaren 2010 namen ook de aanwijzingen toe van betrokkenheid van Hezbollah bij internationale wapenhandel en regionale destabilisering in West Afrika. In de Nigeriaanse havenstad Lagos onderschepten de autoriteiten containers met artillerieraketten, mortiergranaten en ander oorlogsmateriaal dat verborgen zat tussen bouwmaterialen. Volgens het onderzoek waren de wapens afkomstig uit de Iraanse haven Bandar Abbas en bestemd voor rebellengroepen in Casamance, in het zuiden van Senegal, en voor netwerken in Gambia. Daarbij zouden leden van de al Quds brigade van de Revolutionaire Garde rechtstreeks betrokken zijn geweest.<\/p>\n

Ook in Oost Afrika kwamen verschillende operaties van Iraanse netwerken aan het licht. In 2012 arresteerden de Keniaanse autoriteiten in Mombasa twee Iraanse staatsburgers met vijftien kilogram explosieven, verborgen in een golftas. Hoewel Teheran elke betrokkenheid ontkende, oefende het diplomatieke druk uit om hun vrijlating te verkrijgen. De rechtbank veroordeelde beide mannen uiteindelijk wegens deelname aan een terroristisch complot ten voordele van de al Quds brigade.<\/p>\n

Vanaf het midden van de jaren 2000 breidde de Iraanse invloed zich verder uit naar fragiele regio\u2019s zoals Somali\u00eb, Eritrea en Soedan. In die gebieden maakten smokkelroutes de doorvoer mogelijk van wapens en militair materiaal naar strategische bondgenoten van Iran, waaronder de Jemenitische Houthi\u2019s en Hamas. Vooral Soedan nam een centrale plaats in binnen die infrastructuur. Rond het militaire complex van Yarmouk in Khartoem bouwde de Revolutionaire Garde opleidingskampen en productie-installaties uit. In november 2012 trof Isra\u00ebl vermoedelijk verschillende van die sites met bombardementen.<\/p>\n

Netwerken zonder grenzen<\/span><\/h2>\n

De samenwerking tussen Afrikaanse en westerse inlichtingendiensten maakte het de voorbije jaren mogelijk meerdere financieringsnetwerken te ontmantelen die geld vanuit Afrika naar Libanon doorsluisden. In maart 2022 onderzocht de Guinese justitie twee zakenlieden van Libanese afkomst wegens de financiering van Hezbollah via religieuze bijdragen, afpersing en informele handelscircuits. Het Amerikaanse ministerie van Financi\u00ebn beschouwde een van hen, Ibrahim Taher, als een van de belangrijkste financi\u00eble steunfiguren van Hezbollah in Guinee. Volgens de Amerikaanse autoriteiten gebruikte hij zijn positie als ereconsul van Libanon in Ivoorkust om zich met minimale controle tussen verschillende landen te verplaatsen.<\/p>\n

Volgens een onderzoek van Le Monde<\/span> uit oktober 2024 maken deze financi\u00eble circuits deel uit van een veel ruimer transnationaal netwerk dat Afrika, Latijns Amerika en Libanon met elkaar verbindt. Dat netwerk omvat witwasoperaties, georganiseerde misdaad en handel in diamanten, voertuigen, kunstwerken en namaakproducten. De betrokken structuren bewegen zich voortdurend op de grens tussen legale handel en clandestiene activiteiten, vaak beschermd door lokale connecties, politieke medeplichtigheid en het gebruik van schermbedrijven.<\/p>\n

Door zich systematisch te verankeren in institutionele zwaktes, sociale breuklijnen en geopolitieke vacu\u00fcms blijft de Islamitische Republiek, ondanks internationale sancties en interne verzwakking, een actor met een wereldwijde reikwijdte. Haar vermogen om ideologische, economische en clandestiene netwerken met elkaar te verbinden, geeft haar een invloed die ver buiten het Midden Oosten blijft doorwerken.<\/p>\n

Door zich systematisch te verankeren in institutionele zwaktes, sociale breuklijnen en geopolitieke vacu\u00fcms blijft de Islamitische Republiek, ondanks internationale sancties en interne verzwakking, een actor met een wereldwijde reikwijdte.<\/p><\/blockquote>\n

De vraag blijft daarmee volledig open hoe groot de toekomstige slagkracht van de Islamitische Republiek nog is, en in welke mate er nog pionnen overblijven die de opmars van haar verwoestende \u201clopers\u201d kunnen afremmen.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nu de Islamitische Republiek Iran, zoals zij zich zevenenveertig jaar lang heeft weten te handhaven, een nieuwe fase ingaat, blijven de vertakkingen van haar politieke ideologie zich over de wereld verspreiden. Door een ondoorzichtig transnationaal machtsapparaat uit te bouwen, georganiseerd rond gewelddadige confrontatie, indoctrinatie, openlijke vijandigheid tegenover het Westen en het activeren van invloednetwerken, heeft […]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":14722,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[599],"tags":[],"class_list":{"0":"post-14720","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-internationaal"},"acf":[],"auteur_traducteur":"","yoast_head":"\nHoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde | Forbes Belgi\u00eb<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Hoe Iran via Hezbollah, infiltratie en schaduwnetwerken wereldwijd invloed, macht en strategische controle uitbouwde.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_BE\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde | Forbes Belgi\u00eb\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Hoe Iran via Hezbollah, infiltratie en schaduwnetwerken wereldwijd invloed, macht en strategische controle uitbouwde.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Forbes Belgi\u00eb\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/forbesbelgie\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2026-05-16T05:04:16+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"2560\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1340\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Caroline Azad\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschreven door\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Caroline Azad\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"17 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"NewsArticle\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Caroline Azad\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/861e0790fa3ececbf76ec485aa0eb80f\"},\"headline\":\"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde\",\"datePublished\":\"2026-05-16T05:04:16+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/\"},\"wordCount\":3380,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/05\\\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg\",\"articleSection\":[\"Internationaal\"],\"inLanguage\":\"nl-BE\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/\",\"name\":\"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde | Forbes Belgi\u00eb\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/05\\\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg\",\"datePublished\":\"2026-05-16T05:04:16+00:00\",\"description\":\"Hoe Iran via Hezbollah, infiltratie en schaduwnetwerken wereldwijd invloed, macht en strategische controle uitbouwde.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/05\\\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/05\\\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg\",\"width\":2560,\"height\":1340,\"caption\":\"De aanslag in de Rue de Rennes in Parijs van 17 maart 1992. \u00a9 RV\"},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Accueil\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/\",\"name\":\"Forbes Belgi\u00eb\",\"description\":\"\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-BE\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#organization\",\"name\":\"Forbes Belgi\u00eb\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/02\\\/forbes.be_.png\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/02\\\/forbes.be_.png\",\"width\":1200,\"height\":675,\"caption\":\"Forbes Belgi\u00eb\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"},\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/www.facebook.com\\\/forbesbelgie\",\"https:\\\/\\\/www.instagram.com\\\/Forbes_Belgium\",\"https:\\\/\\\/www.linkedin.com\\\/company\\\/forbes-belgium\\\/\"]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/861e0790fa3ececbf76ec485aa0eb80f\",\"name\":\"Caroline Azad\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/03\\\/WhatsApp-Image-2024-03-29-a-14.04.48_4d0d05da-150x150.jpg\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/03\\\/WhatsApp-Image-2024-03-29-a-14.04.48_4d0d05da-150x150.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/03\\\/WhatsApp-Image-2024-03-29-a-14.04.48_4d0d05da-150x150.jpg\",\"caption\":\"Caroline Azad\"},\"url\":\"https:\\\/\\\/www.forbes.be\\\/nl\\\/author\\\/cazforbes-be\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde | Forbes Belgi\u00eb","description":"Hoe Iran via Hezbollah, infiltratie en schaduwnetwerken wereldwijd invloed, macht en strategische controle uitbouwde.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/","og_locale":"nl_BE","og_type":"article","og_title":"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde | Forbes Belgi\u00eb","og_description":"Hoe Iran via Hezbollah, infiltratie en schaduwnetwerken wereldwijd invloed, macht en strategische controle uitbouwde.","og_url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/","og_site_name":"Forbes Belgi\u00eb","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/forbesbelgie","article_published_time":"2026-05-16T05:04:16+00:00","og_image":[{"width":2560,"height":1340,"url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"Caroline Azad","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschreven door":"Caroline Azad","Geschatte leestijd":"17 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"NewsArticle","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/"},"author":{"name":"Caroline Azad","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#\/schema\/person\/861e0790fa3ececbf76ec485aa0eb80f"},"headline":"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde","datePublished":"2026-05-16T05:04:16+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/"},"wordCount":3380,"publisher":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg","articleSection":["Internationaal"],"inLanguage":"nl-BE"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/","url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/","name":"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde | Forbes Belgi\u00eb","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg","datePublished":"2026-05-16T05:04:16+00:00","description":"Hoe Iran via Hezbollah, infiltratie en schaduwnetwerken wereldwijd invloed, macht en strategische controle uitbouwde.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-BE","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/#primaryimage","url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/international-iranphotohorizontale-scaled.jpg","width":2560,"height":1340,"caption":"De aanslag in de Rue de Rennes in Parijs van 17 maart 1992. \u00a9 RV"},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/hoe-iran-een-wereldwijd-netwerk-van-invloed-uitbouwde\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Accueil","item":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Hoe Iran een wereldwijd netwerk van invloed uitbouwde"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#website","url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/","name":"Forbes Belgi\u00eb","description":"","publisher":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-BE"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#organization","name":"Forbes Belgi\u00eb","url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/forbes.be_.png","contentUrl":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/forbes.be_.png","width":1200,"height":675,"caption":"Forbes Belgi\u00eb"},"image":{"@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["https:\/\/www.facebook.com\/forbesbelgie","https:\/\/www.instagram.com\/Forbes_Belgium","https:\/\/www.linkedin.com\/company\/forbes-belgium\/"]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/#\/schema\/person\/861e0790fa3ececbf76ec485aa0eb80f","name":"Caroline Azad","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/WhatsApp-Image-2024-03-29-a-14.04.48_4d0d05da-150x150.jpg","url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/WhatsApp-Image-2024-03-29-a-14.04.48_4d0d05da-150x150.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/WhatsApp-Image-2024-03-29-a-14.04.48_4d0d05da-150x150.jpg","caption":"Caroline Azad"},"url":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/author\/cazforbes-be\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14720","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14720"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14720\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14811,"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14720\/revisions\/14811"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14722"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14720"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14720"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14720"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}