{"id":15026,"date":"2026-06-20T08:27:33","date_gmt":"2026-06-20T06:27:33","guid":{"rendered":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/?p=15026"},"modified":"2026-06-18T16:45:49","modified_gmt":"2026-06-18T14:45:49","slug":"de-boels-een-dynastie-in-de-schaduw","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/de-boels-een-dynastie-in-de-schaduw\/","title":{"rendered":"De Bo\u00ebls: een dynastie in de schaduw"},"content":{"rendered":"

Het is een van de <\/span>rijkste<\/span> dynastie\u00ebn van Belgi\u00eb. Tegelijk ook een van de meest <\/span>discrete<\/span>. En een van de meest vindingrijke als het om <\/span>ondernemerschap<\/span>, <\/span>allianties<\/span> en <\/span>vermogensbeheer<\/span> gaat. Toch was het prestige, dat de familie vandaag al meer dan een eeuw geniet, aanvankelijk allesbehalve voorspelbaar.<\/span><\/strong><\/p>\n

De meeste stamboomonderzoeken brengen de oorsprong van de familie Bo\u00ebl terug tot de tweede helft van de XVIIde eeuw in de streek rond Doornik. Pierre-Andr\u00e9 Bo\u00ebl, of Boelle, wordt er vermeld als \u201cbaljuw van Roucourt\u201d, een klein dorp dat vandaag deel uitmaakt van P\u00e9ruwelz, op een twintigtal minuten van Doornik. \u201cEen baljuw is de lokale of regionale gerechtelijke vertegenwoordiger van de vorst<\/i>\u201d, legt familiehistoricus Jean-Fran\u00e7ois Houtart uit. \u201cHet is dus iemand die kan lezen en schrijven en die het vertrouwen geniet van de heer of de graaf. Baljuw zijn betekent dan ook dat je een notabele bent, wat vaak leidt tot de functie van ontvanger van de financi\u00ebn en uiteindelijk, stap voor stap, tot de adel<\/i>.\u201d<\/p>\n

\"\"
\u00a9 RV<\/figcaption><\/figure>\n

De auteur van het boek Anciennes familles de Belgique<\/i>, dat in 2008 werd uitgegeven door het Belgisch Genealogisch en Heraldisch Bureau, preciseert dat Pierre-Andr\u00e9 ook luitenant, landbouwer en vethandelaar was. \u201cVelen oefenden dat beroep uit dat erin bestond vet te produceren, hetzij voor voeding \u2013 voor mensen of vee \u2013 hetzij voor verlichting. In de wetenschap dat zijn vader, Gilles, schepen was in het nabije Braffe, kunnen we daaruit afleiden dat hij eigenaar was van de gronden die hij bewerkte. De levensomstandigheden van de familie waren dus vrij comfortabel.<\/i>\u201d<\/p>\n

Gedurende twee eeuwen blijft dat ook zo. De familie blijft verankerd in West-Henegouwen en actief in de landbouw, \u201cwat toen 90 procent van de economische activiteit uitmaakte<\/i>\u201d, onderstreept Jean-Fran\u00e7ois Houtart. Hij stelt bovendien dat Charles-Fran\u00e7ois in de XVIIIe<\/sup> eeuw ook pachter en belastinginner was in Roucourt. \u201cHij baatte dus een grote hoeve uit, die bijna altijd deel uitmaakte van een abdij, en hij inde de belastingen. Deze mensen waren dus niet arm, maar ook niet welvarend genoeg om ontvangen te worden in de salons van Brussel of zelfs van Bergen. Het bleef de kleine of middelgrote provinciale burgerij<\/i>.\u201d<\/p>\n

Eind XIXe<\/sup> eeuw: de fundamenten<\/h2>\n

De opmars naar de hoogste regionen begint in 1865. Gustave, achterachterkleinzoon van Pierre-Andr\u00e9, begint als boekhouder bij de Forges, Fonderies et Laminoirs <\/i>(smederijen, gieterijen en walserijen) van Ernest Boucqu\u00e9au in La Louvi\u00e8re. Na een tijdje wordt hij er directeur. Wanneer het bedrijf failliet dreigt te gaan, weet hij het te redden. Ernest Boucqu\u00e9au, eigenaar van het bedrijf en vrijgezel, maakt van Gustave zijn universele erfgenaam. Gustave komt aan het hoofd van het bedrijf te staan, moderniseert het en bouwt het om tot staalbedrijf. Op het hoogtepunt werken er zo\u2019n 1 800 arbeiders en bedienden die Gustave laat delen in de winst. Hij zorgt daarmee voor een Belgische primeur. Hij wordt aandeelhouder in onder meer de Fabrique de fer de Charleroi<\/i> (Fafer, ijzer- en staalbedrijf), de Glaces de Moustier-sur-Sambre<\/i> (het latere Glaverbel), en in verschillende mijnen en steenkoolbedrijven, tot zelfs in Nederland.<\/p>\n

Daarnaast wordt hij senator en liberaal burgemeester van het uiterst socialistische La Louvi\u00e8re, bijgenaamd \u201cde Stad van de Wolven\u201d. In 1880 laat hij er in een park van 30 hectare, vlak bij de fabriek, zijn residentie bouwen – het Ch\u00e2teau Bo\u00ebl. Dertig jaar v\u00f3\u00f3r zijn dood in 1912 koopt hij ook het domein Chenoy in Court-Saint-\u00c9tienne in de provincie Waals-Brabant: 950 hectare aan land en bos, op een plateau van meer dan 150 meter hoogte, met daarop een hoevekasteel uit 1200, dat ooit deel uitmaakte van de abdij van Villers. Dit prachtige domein behoorde tot dan toe aan de familie Mosselman, Belgische voorouders van koningin Paola. Sindsdien is het de residentie van het familiehoofd van de Bo\u00ebls.<\/p>\n

De kinderen van Gustave zetten intussen hun eerste stappen in de aristocratie. Pol-Clovis trouwt met Marthe de Kerchove de Denterghem, dochter van graaf Oswald, tevens advocaat en prominent persoon van de Liberale Partij (volksvertegenwoordiger, senator en gouverneur van Henegouwen). Ernestine, bijgenaamd Eva, huwt met graaf F\u00e9lix Goblet d\u2019Alviella, \u201cafkomstig uit een rijke familie die een vooraanstaande rol in de vrijmetselarij speelde<\/i>\u201d, aldus Jean-Fran\u00e7ois Houtart. Een van hun drie andere broers, Georges, laat in 1907 het kasteel van Fala\u00ebn bouwen in de provincie Namen: een woonoppervlakte van 600 m2<\/sup> op een domein van vier hectare.<\/p>\n

Begin XXe eeuw: de lancering<\/h2>\n

De vier trappen van de raket zijn intussen gemonteerd: een industri\u00eble groep, politieke macht, huwelijken met vooraanstaande families (katholiek en liberaal, Vlaams- en Franstalig, actief in uiteenlopende sectoren) \u00e9n grote eigendommen. De Eerste Wereldoorlog betekent een tijdelijke stilstand \u2013 de Duitsers ontmantelen de fabriek in La Louvi\u00e8re \u2013 maar de machine is onverbiddelijk gelanceerd:<\/span><\/p>\n

\u2022 in 1914 worden de twee door Gustave geplande hoogovens in gebruik genomen en wordt het bedrijf een van de best presterende van het land;<\/p>\n

\u2022 in 1922 trouwt Ren\u00e9, zoon van Pol-Clovis, met Yvonne Solvay, kleindochter van Ernest Solvay, stichter van de chemiereus;<\/p>\n

\u2022 in 1924 trouwt zijn broer Max met Anne-Marie Guinotte, dochter van de industrieel L\u00e9on Guinotte, die het fortuin van zijn vriend Raoul Warocqu\u00e9 heeft ge\u00ebrfd; \u2013 \u00ab 34 miljoen Belgische frank in portefeuille, 5 miljoen aan vastgoed en 500 000 aan meubels. Voor die tijd enorme bedragen<\/i> \u00bb, zegt journalist en historicus \u00c9ric Meuwissen in Les Grandes fortunes du Brabant<\/i>, in 1994 bij Quorum gepubliceerd;<\/p>\n

\u2022 in 1927 worden de eigendommen van de familie Bo\u00ebl in Waals-Brabant, rond Court-Saint-\u00c9tienne, op meer dan 2 500 hectare grond geschat;<\/p>\n

\u2022 in 1928 worden de Forges, Fonderies et Laminoirs <\/i>van Ernest Boucqu\u00e9au omgedoopt tot Usines Gustave Bo\u00ebl <\/i>(UGB);<\/p>\n

\u2022 in 1930 krijgt Pol-Clovis de titel van baron, overdraagbaar van generatie tot generatie op de oudste zoon. Zijn dochter Marie-Anne – ook wel \u201cMaya\u201d genaamd \u2013 huwt met Charles-Emmanuel Janssen, baron en toekomstig voorzitter van de Union Chimique Belge.<\/i> Hij is de kleinzoon van Ernest Solvay \u2013 nog maar eens \u2013 en zoon van Emmanuel Janssen, belangrijkste oprichter van de G\u00e9n\u00e9rale de Banque<\/i>.<\/p>\n

\u2022 eind jaren 1940 stellen de UGB bijna 3.200 mensen te werk en behoren ze tot de kroonjuwelen van de Belgische economie.<\/p>\n

De drie zonen van Pol-Clovis verdelen ondertussen de familiale verantwoordelijkheden:<\/p>\n

Lucien leidt de fabriek in La Louvi\u00e8re, Ren\u00e9 beheert de financi\u00ebn en Max het vastgoedpatrimonium.<\/p>\n\r\n