{"id":15120,"date":"2026-06-12T07:59:56","date_gmt":"2026-06-12T05:59:56","guid":{"rendered":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/?p=15120"},"modified":"2026-06-10T15:16:51","modified_gmt":"2026-06-10T13:16:51","slug":"belgische-accenten-op-het-london-gallery-weekend","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/belgische-accenten-op-het-london-gallery-weekend\/","title":{"rendered":"Belgische accenten op het London Gallery Weekend"},"content":{"rendered":"

Het London Gallery Weekend<\/a> zet dit jaar niet alleen een Belgische kunsthandelaar in de kijker, maar ook een kunstenares met Belgische roots. Zowel Serge De Bloe als de in Elsene geboren kunstenares Caragh Thuring spelen een rol in het programma.<\/strong><\/p>\n

Een van de twee Londense galerijen van Gagosian<\/a> bevindt zich aan Grosvenor Hill. Daar loopt momenteel de tentoonstelling Air<\/i><\/span><\/a>, gewijd aan het werk van Christo en Jeanne-Claude. De expo onderzoekt thema\u2019s als vergankelijkheid en perceptie, concepten die nauw aansluiten bij de filosofie van Maurice Merleau-Ponty.<\/p>\n

Centraal in de tentoonstelling staat Air Package on a Ceiling<\/i><\/span>, een indrukwekkende installatie bestaande uit een doorschijnend plastic membraan dat lijkt te zweven in de ruimte. Het werk werd oorspronkelijk ontworpen in 1968 voor het Institute of Contemporary Art<\/a> in Philadelphia. In samenwerking met de stichting van Christo en Jeanne-Claude<\/a> en hun zoon Vladimir wordt de installatie nu opnieuw getoond. Met haar afmetingen van 16 bij 10 meter domineert ze de tentoonstellingsruimte.<\/p>\n

De Volvo van Serge De Bloe<\/span><\/h2>\n

Ook in de tweede tentoonstellingsruimte duikt een Belgische link op. Daar staat Wrapped Automobile Volvo, Model PV-544<\/i><\/span> uit 1981 opgesteld, een werk dat al dertig jaar niet meer aan het publiek werd getoond.<\/p>\n

De wagen was oorspronkelijk eigendom van de Belgische kunsthandelaar Serge De Bloe, een goede vriend van Christo en Jeanne-Claude. Toen hij zijn Volvo wilde vervangen, wilde hij vermijden dat de auto zou worden vernietigd. Daarom stelde hij aan Christo voor om het voertuig om te vormen tot een kunstwerk.<\/p>\n

Christo ging op het voorstel in en realiseerde het werk in een Brusselse garage. Het resultaat groeide uit tot een opmerkelijk voorbeeld van de iconische ingepakte objecten waarvoor het kunstenaarsduo wereldwijd bekend werd.<\/p>\n

\"\"
\u00a9 DR<\/figcaption><\/figure>\n

In de jaren zestig werkte Serge De Bloe als steward op Italiaanse vliegroutes. Tijdens zijn tussenstops in Milaan bezocht hij steevast het atelier van Lucio Fontana, een van de invloedrijkste Italiaanse kunstenaars van de twintigste eeuw. Hij begon werken van Fontana aan te kopen en bracht die vervolgens naar Belgi\u00eb, waar hij ze verkocht aan verzamelaars. Later richtte hij in Brussel zijn eigen galerie op en groeide hij uit tot een gerespecteerde naam binnen de kunstwereld.<\/p>\n

Van Elsene naar Schotland<\/span><\/h2>\n

Kunstenares Caragh Thuring<\/a> werd in 1972 geboren in Elsene als dochter van een Vlaamse vader en een Schotse moeder. Op jonge leeftijd verhuisde het gezin naar Schotland, waar ze opgroeide in de buurt van Loch Striven.<\/p>\n

Niet ver daarvandaan bevond zich in Holy Loch een Amerikaanse marinebasis voor nucleaire onderzeeboten, die actief was van 1961 tot 1992. Die verborgen aanwezigheid vormde mee de achtergrond van de omgeving waarin Thuring opgroeide.<\/p>\n

Schrijfster Jennifer Higgie verwijst naar dat spanningsveld tussen zichtbaarheid en verborgenheid: \u201cEen groot deel van de wereld, onzichtbaar of slechts gedeeltelijk verborgen, bevindt zich in onze gedachten, achter deuren, onder de grond, onder zee of op het internet. Dat geldt ook voor schilderkunst. Wat niet wordt onthuld, kan even betekenisvol zijn als wat wel zichtbaar is.\u201d<\/p>\n

\"\"
\u00a9 DR<\/figcaption><\/figure>\n

De onderzee\u00ebr vormt een van de terugkerende motieven in het oeuvre van Caragh Thuring. In het schilderij Storm<\/i><\/span>, dat te zien is in haar tentoonstelling bij Thomas Dane Gallery<\/a>, verschijnt het grote, stille vaartuig onderaan het doek. Het werk toont een indrukwekkende en tegelijk dreigende sc\u00e8ne waarin een onderzee\u00ebr uit de woelige zee lijkt op te duiken.<\/p>\n

Voor Thuring verwijst het beeld naar een van haar vroegste artistieke herinneringen. Schrijfster Jennifer Higgie omschrijft het motief als volgt: \u201cZe gebruikt de onderzee\u00ebr in al zijn verschijningsvormen \u2013 fallisch, komisch en bedreigend \u2013 als een praktische metafoor voor het onderbewuste, het patriarchaat en het onbekende. Net als schilderkunst laat een onderzee\u00ebr zich niet herleiden tot \u00e9\u00e9n enkele betekenis.\u201d<\/p>\n

De aantrekkingskracht van verborgen krachten<\/span><\/h2>\n

De fascinatie van Thuring voor wat verborgen blijft en wat zich geleidelijk openbaart, komt ook tot uiting in haar interesse voor natuurkrachten. Zo voelt ze zich aangetrokken tot de onzichtbare, oerkrachtige energie van vulkanen.<\/p>\n

Die fascinatie vormde de inspiratie voor haar reeks The Volcano Lovers<\/i><\/span>, een serie portretten van bekende vulkanologen. Tot de geportretteerden behoren onder meer het Franse echtpaar Katia en Maurice Krafft, vulkanologen en filmmakers die wereldwijd bekend werden door hun onderzoek naar vulkanische activiteit.<\/p>\n

Het koppel kwam in 1991 om het leven tijdens de uitbarsting van de Japanse vulkaan Mount Unzen, een gebeurtenis die hun werk en nalatenschap een bijna mythische dimensie gaf.<\/p>\n

Meer info:<\/p>\n