{"id":15128,"date":"2026-08-15T08:24:58","date_gmt":"2026-08-15T06:24:58","guid":{"rendered":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/?p=15128"},"modified":"2026-08-04T22:33:33","modified_gmt":"2026-08-04T20:33:33","slug":"rocco-en-zijn-zussen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.forbes.be\/nl\/rocco-en-zijn-zussen\/","title":{"rendered":"Rocco en Zijn zussen"},"content":{"rendered":"

In een halve eeuw had zijn vader een <\/span>hotelimperium<\/span> opgebouwd. In de jaren 90 raakte hij dat binnen enkele maanden kwijt door een vijandige overname van een Brits conglomeraat. <\/span>Rocco Forte <\/span>bouwde het imperium echter stap voor stap weer op door het ene na het andere <\/span>luxehotel<\/span> in heel Europa op te kopen, waaronder het <\/span>Amigo<\/span> in Brussel. Dertig jaar lang. Ontmoeting met een <\/span>icoon<\/span> uit de internationale hotelwereld.<\/span><\/strong><\/p>\n

Zodra hij verschijnt, valt er een stilte op het terras. Alleen een eerbiedige, nauwelijks waarneembare spanning. De ober, die al perfect is, schakelt over naar een nog perfectere modus zodra hij hem ziet. De baas heeft zijn intrede gedaan, gestreeld door een zacht zonnetje. In een muisgrijs pak, bijpassende stropdas en smetteloos overhemd werpt de tachtigjarige een blik op de planten die de heuvel van de Pincio beklimmen. Daarachter, aan het oog onttrokken, verschuilt zich midden in het park de Villa Borghese. Rocco Forte gaat aan een wit gedekte tafel zitten, terwijl zijn gezicht weerspiegelt in de ramen van de wintertuin. Het Hotel de Russie ademt de sereniteit van discrete luxe. Het palace<\/i>, zijn palace<\/i>, troont tussen de Piazza del Popolo en de Piazza di Spagna. In het hart van het eeuwige Rome. Hij bestelt een filet van zeebaars en begint zijn verhaal. Dat van een legende in de internationale hotelwereld.<\/span><\/p>\n

\"\"
\u00a9 Rocco Forte Hotels<\/figcaption><\/figure>\n

\u201cMijn grootvader van vaderskant vertrok in 1911 vanuit Itali\u00eb naar Schotland. Mijn vader was toen drie jaar oud.<\/i>\u201d Wat hij er, bescheiden, niet bij vertelt is dat het dorp dat zijn grootvader aan het begin van de vorige eeuw verliet, Mortale heette. Een klein dorpje op zo\u2019n honderd kilometer ten zuidoosten van Rome. Een dorp dat niet meer op de kaart staat. En met reden: het is omgedoopt tot Monforte, ter ere van de familie die er vandaan komt. \u201cAan moederskant kwamen ze ook uit Itali\u00eb, uit Veneti\u00eb, na de Eerste Wereldoorlog. Mijn grootmoeder van moederskant had een delicatessenwinkel in Soho, de Italiaanse wijk van Londen. Mijn vader kwam de winkel binnen om ham te kopen en mijn moeder stond achter de toonbank. Zo hebben ze elkaar ontmoet.<\/i>\u201d De vader is Charles. Hij die, beginnend met een eenvoudige \u2018milk-bar\u2019 in Regent Street, in zijn leven een imperium heeft opgebouwd dat hij binnen enkele maanden zou verliezen\u2026 Maar dat zou meer dan een halve eeuw later zijn. <\/span>\u201cIk ben geboren in Bournemouth. Mijn grootvader was uit Schotland vertrokken naar Brighton en mijn vader was uiteindelijk in Londen beland<\/i>\u201d, gaat Rocco Forte verder, terwijl de meer-dan-perfecte ober zijn glas water bijvult. \u201cHet was op het einde van de oorlog. Mijn vader had mijn moeder naar Bournemouth gestuurd vanwege de bombardementen. Ik ben de eerstgeborene. Mijn ouders zijn blijven proberen om nog jongens te krijgen, maar daarna kwamen er alleen nog meisjes, vijf dochters<\/i>\u201d, glimlacht hij. \u201cIk heb in de kleuterklas gezeten bij nonnen. Dat heeft mijn karakter gevormd: ze wilden me aan het naaien zetten, maar het kind dat ik was heeft hen gezegd dat mannen dat niet doen.<\/i>\u201d<\/span><\/p>\n

Rocco studeert moderne talen in Oxford en volgt daarna een opleiding bij een accountantskantoor. \u201cDrie jaar lang. Het is wellicht de saaiste periode van mijn leven geweest. Wat ik niet leuk vind aan boekhouders, is dat ze altijd achteruit kijken in plaats van vooruit. Het grote voordeel dat ik eraan heb overgehouden, is dat ik het vak ken: boekhouders kunnen mij niet vertellen wat ik moet doen.<\/i>\u201d Daarna stapt hij in het familiebedrijf, dat al lang niet meer op die oorspronkelijke milk bar lijkt. Wanneer Rocco zich bij Charles voegt, is de zaak uitgegroeid tot een groep die actief is in restaurants en hotels. In de jaren zeventig en tachtig groeit die zelfs uit tot een van de giganten in de sector, wat alle mogelijke hebzucht wekt\u2026 In 1993, net nadat Rocco de fakkel van Charles heeft overgenomen aan het hoofd van de groep, lanceert Granada, een Brits conglomeraat (de voorloper van het huidige ITV), actief in media, catering en hotellerie, een overnamebod op Forte. \u201cBegin jaren 90 was er een recessie. De hotelsector kwam daar later uit dan andere sectoren. Granada moest absoluut groter worden om zijn beurskoers op peil te houden. Ik denk dat er een soort samenwerking was tussen Mercury Asset Management, dat aandelen in Forte \u00e9n in Granada had. Naar mijn gevoel is het bod in zekere mate daar bedacht, ook al zou iedereen dat ontkennen.<\/i>\u201d Na een lange strijd haalt Granada uiteindelijk de bovenhand. De Fortes zijn rijk, maar het familiebedrijf is niet langer van hen. \u201cVoor mijn vader was dat triester dan voor mij. Toen ik terugkwam op het kantoor in High Holborn, stond daar een massa journalisten die me vroegen wat ik ging doen. Ik heb gewoon gezegd: \u2018I\u2019ll be back\u2019 en ik ben vertrokken. Ik had ambitie voor onze onderneming. En ik was er enorm in betrokken. Zaken doen is mijn voornaamste interesse in het leven.<\/i>\u201d\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
Het Hotel de Russie in Rome. \u00a9 Rocco Forte Hotels<\/figcaption><\/figure>\n

Rocco begint opnieuw van nul. En dat nieuwe verhaal gaat de oudste van de familie schrijven op de plek waar zijn grootvader ooit voet aan wal zette: Schotland. The Balmoral, een echte Victoriaanse instituut in het hart van Edinburgh en vroeger eigendom van de groep Forte, wordt door de nieuwe eigenaar Granada te koop gezet. Rocco kan maar 20 miljoen pond op tafel leggen. Er is 50 miljoen nodig. De hele familie zal hem steunen. \u201cMijn vader heeft me geholpen. Mijn zus Olga, die nog altijd aan mijn zijde staat, en mijn andere zussen ook. Het was een buitenkans, want we hadden dat hotel al uitgebaat, we kenden het goed.<\/i>\u201d Naast het familiebedrijf raakt Rocco ook zijn naam kwijt. \u201cWe waren de rechten op de naam verloren. Toen ik de nieuwe onderneming oprichtte, gebruikte ik alleen de initialen RF. Pas later hebben we de naam kunnen terugkrijgen, toen Granada hem niet meer gebruikte. Toen heb ik de groep Rocco Forte Hotels genoemd.<\/i>\u201d \u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Drie decennia later baten Rocco en zijn zus Olga een vijftiental hotels in Europa uit. Meestal iconische luxehotels. Zoals het Astoria in Sint-Petersburg, het Charles in M\u00fcnchen of het Amigo in Brussel, verscholen op enkele meters van de Grote Markt. En uiteraard Hotel de Russie, dat de tachtiger met \u00e9\u00e9n blik omvat. \u201cDat is het hotel dat ons op de kaart heeft gezet\u201d, <\/i>vertrouwt hij toe. \u201cHet was het hoofdkwartier van de Italiaanse televisie geworden. Tot de oorlog was het een hotel. In feite twee hotels die samengevoegd waren: Hotel de Russie en des \u00celes Britanniques. Maar dat was wat lang als naam\u2026 Ik ben in 1997 beginnen te onderhandelen over de aankoop. Uiteindelijk is het in 2000 heropend.<\/i>\u201d\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n