Ze stond al achter de draaitafels in clubs toen de meeste leeftijdsgenoten nog vooral aan het ontdekken waren wat ze ‘later’ wilden doen. Mandy Praet, beter bekend als Mandy, draait haar hard dance-raves nu tussen internationale line-ups. Haar selectie voor de Belgische 30 Under 30-lijst is het bewijs dat ze al jong wist wat ze waard was in de muziekindustrie.
Forbes.be -Wat betekende die erkenning voor jou, na al zoveel jaren in de scene te staan?
Mandy – Het voelde echt als een enorme bevestiging. Ik ben sinds mijn vijftiende keihard bezig om deze carrière te bouwen, en om dan door Forbes erkend te worden, raakte me oprecht. Niet alleen voor wat ik vandaag doe, maar ook voor alle keuzes die ik onderweg heb gemaakt. Het gaf me vooral het gevoel: oké, ik ben echt op het juiste pad bezig. Dat motiveert me alleen maar meer om te blijven doorgaan.
– Welke nieuwe kansen heeft die titel je sindsdien opgeleverd?
– Ik voel een duidelijke shift. Mensen kijken anders naar me, mijn verhaal krijgt meer gewicht. Gesprekken starten makkelijker en deuren lijken sneller op een kier te gaan. Ik zie het vooral als een investering op langere termijn. Ik ben benieuwd wat daar de komende tijd nog uit zal groeien.
– Je stopte al op jonge leeftijd met school om vol voor muziek te gaan. Hoe kijk je daar vandaag op terug?
– Dat was zonder twijfel een van de spannendste, maar ook meest bepalende keuzes in mijn leven. Het was echt alles of niets. Ik heb onderweg dingen gemist, maar ik heb er ook ongelooflijk veel voor teruggekregen. Het heeft me geleerd om op mezelf te vertrouwen en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen pad. Vandaag kijk ik daar met trots op terug, ook al was het soms keihard.
– Wanneer voelde je voor het eerst dat je echt internationaal meespeelde?
– Dat moment kwam toen ik merkte dat mensen in andere landen mijn tracks meezongen en mijn sets kenden, zonder dat ik daar ooit was geweest. Ook toen internationale artiesten mijn muziek begonnen te draaien of mij vroegen voor remixes, besefte ik: dit gaat verder dan België. Dat voelt soms nog altijd surrealistisch, zelfs na al die jaren.
– In 2024 maakte je je debuut op de MainStage van Tomorrowland. Hoe beleefde je dat moment?
– Dat was pure emotie. Ik had die droom jaren geleden uitgesproken, bijna als een grap, en ineens stond ik daar echt. Alles viel samen: het publiek, de energie, het besef dat ik daar stond omdat ik nooit heb opgegeven. Ik heb dat moment bewust proberen op te slaan, omdat ik wist: dit maak je maar één keer voor het eerst mee.
– De hard dance-scene is nog steeds sterk mannelijk getint. Heb je dat bewust ervaren?
– Ja, absoluut. Zeker in het begin voelde ik dat ik me extra moest bewijzen. Niet door openlijke tegenwerking, maar door subtiele verwachtingen. Dat heeft me alleen maar gemotiveerd om harder te werken en mijn eigen plek op te eisen, zonder mezelf te verliezen.
– Voel je je vandaag een rolmodel voor jongere vrouwelijke dj’s?
– Ja, en dat wil ik ook bewust zijn. Toen ik begon, miste ik soms voorbeelden waarin ik mezelf kon herkennen, omdat vrouwelijke dj’s in deze scene bijna niet zichtbaar waren. Als ik vandaag met mijn verhaal en zichtbaarheid jonge vrouwen kan tonen dat er wél plaats is voor hen, dan neem ik die rol met trots op. Niet door perfect te willen zijn, maar door eerlijk te tonen dat het met hard werken, doorzettingsvermogen en trouw blijven aan jezelf echt mogelijk is.
– Waar wil je na al die internationale optredens nog naartoe groeien?
– Ik wil blijven evolueren, zowel muzikaal als persoonlijk. Mijn eigen sound verder verdiepen, grotere creatieve projecten uitwerken en mezelf blijven uitdagen. Groei zit voor mij niet alleen in grotere stages, maar ook in artistieke vrijheid en impact.
– Zie je jezelf over tien jaar nog op het podium staan?
– Zeker. Muziek zal altijd deel uitmaken van mijn leven. Maar ik sta ook open voor andere rollen, zoals meebouwen achter de schermen aan nieuwe projecten of talent. Zolang het authentiek voelt, blijf ik ervoor gaan.
– Tot slot: wat zou je vandaag anders aanpakken als je opnieuw begon?
– Ik zou mezelf iets meer tijd en rust gunnen. Vroeger wilde ik alles tegelijk en zo snel mogelijk. Nu weet ik dat duurzaamheid en mentaal welzijn minstens even belangrijk zijn. Maar eerlijk? Die passie, koppigheid en dat doorzettingsvermogen zou ik niet willen missen. Die hebben me gebracht tot waar ik vandaag sta.
