Met een succespercentage dat stagneert op 40% in de traditionele PMA-centra, toont de Belgische vruchtbaarheidsmarkt zijn structurele beperkingen. Honae Care springt in dit gat. Geopend in september in Waterloo door Maroussia Poumay en Victoire de Bourqueney, wil dit eerste ‘fertiliteitshuis’ een vaak gefragmenteerde zorgtraject stroomlijnen. Een analyse van een model dat inzet op de winstgevendheid van de integratieve benadering.
In België is de sector van medische voortplantingsondersteuning (PMA) een industrie onder druk. De 36 gecertificeerde centra van het land worden geconfronteerd met een groeiende vraag, maar opereren vaak in silo’s, waardoor weinig ruimte is voor algehele begeleiding. Deze vaststelling van inefficiëntie heeft de oprichters van Honae Care ertoe gebracht een hybride structuur te bedenken, bewust buiten het ziekenhuis gepositioneerd. Verre van een eenvoudig ‘welzijnsadres’, presenteert het bedrijf zich als een strategische ontbrekende schakel in de gezondheidsketen, met als doel de medische resultaten te optimaliseren nog vóór de laboratoriumfase.
De integratieve aanpak als prestatiehefboom
De kern van Honae’s waardevoorstel is gebaseerd op een klinische constatering: het falen van behandelingen komt vaak door een te gesegmenteerde aanpak. « Gespecialiseerde artsen zijn zeer bekwaam, maar ze werken veel in silo’s», analyseren de oprichters. Om dit effectiviteitsverlies tegen te gaan, verzamelt de structuur 30 beoefenaars onder één dak – gynaecologen, endocrinologen, voedingsdeskundigen en acupuncturisten – om een ‘integratieve fertiliteitsevaluatie’ te bieden.
Economisch gezien streeft deze aanpak naar het verminderen van medische omzwervingen. Door al in het begin de metabolische of voedingsoorzaken van onvruchtbaarheid te onderzoeken (vaak genegeerd bij een eerste klassieke evaluatie), streeft Honae naar verbetering van de gametenkwaliteit in een vroeg stadium. Het doel is tweeledig: een betere patiëntenervaring bieden in een warme omgeving, maar vooral de ROI (return on investment) van IVF-pogingen verhogen, die kostbaar zijn voor zowel patiënten als de sociale zekerheid.
Een schaalbaar huurnodel
Achter de medische belofte schuilt een rigoureus businessmodel. Honae Care werkt op een systeem van verhuur van consultatieruimtes, wat zorgt voor terugkerende inkomsten gebaseerd op de bezettingsgraad van de praktijkruimtes. « Er is een bezettingsgraad van 55% nodig om break-even te draaien,» preciseert Victoire de Bourqueney. Een doel dat het bedrijf slechts enkele maanden na de lancering al bijna heeft bereikt, met een geschat tarief van rond de 50% voor januari 2025.
Dit ‘asset-light’ model — de structuur heeft geen zware biologische laboratoria, de technische handelingen blijven de verantwoordelijkheid van partnerziekenhuizen — biedt waardevolle flexibiliteit. Dit maakt het mogelijk om het concept verder uit te breiden. Hoewel Waterloo dienstdoet als een MVP (Minimum Viable Product), is de ambitie duidelijk om het model op te schalen in België, waar de behoefte aan tussenstructuren voelbaar is.
Onontgonnen markten aanboren: mannen en de ‘zilveren economie’
Honae’s groeistrategie berust ook op het uitbreiden van haar klantenbestand naar twee historisch verwaarloosde segmenten. Eerst, mannelijke vruchtbaarheid. Terwijl de kwaliteit van sperma de afgelopen 75 jaar met 50% is gedaald, blijven mannen de grote afwezigen in de traditionele trajecten. Door hen volledig op te nemen in het zorgproces, opent Honae zich de facto naar 50% van de potentiële markt.
Vervolgens de menopauze. Deze strategische draai stelt het bedrijf in staat om zich te richten op de Silver Economy en de B2B-markt te betreden. « Het is een belangrijk vraagstuk voor het behouden van vrouwelijk talent,» benadrukken de ondernemers, die partnerships met bedrijven overwegen om hun vrouwelijke talenten te ondersteunen door middel van speciale pakketten. Een slimme diversificatie die de activiteit verduurt en het model stabiliseert voorbij alleen klanten met een kinderwens.
Naar een verandering van economisch paradigma?
De belangrijkste uitdaging blijft de financiële toegankelijkheid in een land dat gewend is aan vrijwel gratis gezondheidszorg. Hoewel de medische consultaties volgen de conventionele tarieven, blijft het para-medische traject voor rekening van de patiënt. Toch hebben de oprichters een politieke visie: preventie als bron van publieke besparingen. « Een IVF kost de sociale zekerheid 12.000 euro,» herinneren zij. Door vruchtbaarheid vooraf te optimaliseren om zware en onnodige behandelingen te vermijden, zou dit private model paradoxaal genoeg de staat op lange termijn substantiële besparingen kunnen opleveren. Een economische retoriek die verder zou kunnen reiken dan alleen de medische sfeer.
