Ethias, de derde grootste verzekeraar in België met 37 kantoren in het land, ontwikkelt geleidelijk een geïntegreerde artistieke benadering in haar werkomgevingen, bedoeld voor zowel medewerkers als bezoekers.
Forbes.be – Hoe is deze artistieke aanpak begonnen? Philippe Lallemand – Het begon allemaal met de renovatie van onze gebouwen, vooral onze hoofdzetels in Brussel, Hasselt en Luik. We hebben het geluk om prachtige architecturen te betrekken, en we wilden dat het interieur dezelfde zorg voor het welzijn van de medewerkers weerspiegelt. Het Hasselt-hoofdkantoor bijvoorbeeld doet bijna denken aan een internationaal hotel. Historisch waren er al enkele kunstwerken aanwezig, met name van Pierre Devreux, een kunstenaar uit de provincie Luik, en enkele emblematische beelden… Toen we op 27 maart 2025 het gebouw in Luik betrokken, merkte ik dat het bovenste platform dat uitkijkt op de dokken leeg was en we wilden daar een sterk, zichtbaar en inspirerend stuk installeren. De Olympische Spelen van Parijs waren net afgelopen. Aangezien we Stéphan en Georges Uhoda goed kennen, vooraanstaande figuren in de Luikse kunstscène, hebben we het idee verkend om enkele kunstwerken van dit evenement te introduceren. De beelden van Laurent Perbos, oorspronkelijk geleend, werden zo goed ontvangen dat we besloten ze gezamenlijk aan te kopen voor permanente installatie. Andere werken van dezelfde kunstenaar hebben daarna onze locaties vervoegd. We werken samen met Georges Uhoda en onze interne teams, waaronder Sébastien Laporte, verantwoordelijk voor de infrastructuur, om coherent voorstellen te identificeren, zonder speculatieve logica: we geven voorrang aan wat iets kan bijdragen aan onze medewerkers en de identiteit van Ethias kan weerspiegelen.
– Bent u de initiator van deze dynamiek? – In dit geval wel, ook al valt het nu binnen een collectieve inspanning gedragen door Ethias.
– Hoeveel werken zijn er vandaag in de ruimtes van Ethias aanwezig? – Om het beheer te vergemakkelijken, hebben we een intern digitaal catalogussysteem opgezet, dat momenteel 213 werken telt, waarvan 106 zichtbaar in onze gebouwen. Het hulpmiddel maakt het mogelijk om de stukken te lokaliseren, of ze nu tentoongesteld, opgeslagen of uitgeleend zijn. In Hasselt geven we de voorkeur aan Belgische kunstenaars, vaak uit Brussel of Nederlandstalig. In Luik waarderen we verschillende lokale kunstenaars: Marc Angeli, Charles-Henry Sommelette, Werner Moron… Al dertig jaar ben ik geïnteresseerd in kunst en ik merk dat kunstenaars de maatschappelijke veranderingen heel snel aanvoelen. Deze uitwisselingen voeden ook de overdenkingen van Ethias: ze helpen ons een voelbare band te behouden met wat er in de maatschappij verandert.
– Bezit u ook privé kunstwerken? – Ja, maar dat blijft zeer bescheiden vergeleken met wat we binnen Ethias uitrollen.
– Zijn de kunstenaars voornamelijk Belgisch of Frans? – Ja, vaak, op basis van Georges’ voorstellen, maar zonder vooraf ingestelde keuze en zonder speculatieve intentie. Het idee dat sommige werken in omloop kunnen zijn of uitgeleend kunnen worden, maakt deel uit van onze open en levendige benadering.
– Decoreren de kunstwerken de kantoren? – Ze beperken zich niet tot decoreren. Ze creëren een stimulerende omgeving, wekken nieuwsgierigheid en openen soms een deur naar persoonlijke interesse in cultuur.
– Kunnen medewerkers de kunstwerken kiezen die geïnstalleerd worden? – We testen eerst de aanpak met de leden van het Directiecomité, voordat we deze geleidelijk openstellen voor alle medewerkers. Uiteindelijk willen we verder gaan, met name door digitale projecties van kunstwerken op onze interne schermen of in onze vergaderruimtes.
– Wat is de link tussen verzekeringen en de aanwezigheid van kunst? – Het verzekeren van kunstwerken kan via specialisten, maar dat is niet het hoofddoel. Ethias is een verzekeraar die haar personeel centraal stelt in haar strategie. Welzijn wordt bevorderd door een verzorgde omgeving: een kunstwerk in je kantoor te zien is inspirerender dan een grijze, onpersoonlijke muur. Het draagt ook bij aan het dynamische imago van Ethias, zonder de intentie om een onevenredig groot erfgoed op te bouwen. Onze ambitie is om cultuur te ondersteunen, inspirerende omgevingen te creëren en het welzijn te bevorderen van degenen die onze ruimtes bewonen of bezoeken.
– Zorgt hedendaagse kunst ook voor een dynamisch imago van het bedrijf? – Absoluut. De bedoeling is niet om buitensporig veel geld uit te geven, maar vooral om kunstenaars een steuntje in de rug te geven… en om iets te hebben dat de aandacht trekt. Zo creëren we beetje bij beetje een artistieke route die zichzelf vernieuwt. Maar ik maak mezelf geen illusies: mijn opvolgers zullen het moeten voortzetten.
– Is Georges Uhoda in zekere zin uw sommelier? – Ja, het is cruciaal om mensen om je heen te hebben die meer competenties bezitten dan jezelf.
– Denkt u eraan kunstwerken uit de collectie te lenen voor tentoonstellingen? – Ja, dat doen we al. Momenteel zijn drie werken uitgeleend aan culturele instellingen:
– Een aquarel van de Belgische schilder Marcel Lucas, gepresenteerd als onderdeel van een tijdelijke tentoonstelling in het Durbuy History & Art Museum, gewijd aan beeldhouwer Dimitri Pichelle, wiens werken in dialoog staan met die van Marcel Lucas.
– Een acrylschilderij op doek van Marie Zalomian, tentoongesteld in WIELS, centrum voor hedendaagse kunst in Brussel.
– Een houtsnede van kunstenaar Albert Crommelynck, langdurig uitgeleend aan La Boverie, museum voor Schone Kunsten in Luik (sinds 2011).
Deze uitleningen dragen bij aan de bekendheid van onze aanpak en moedigen onze medewerkers aan om deze tentoonstellingen te ontdekken.
– Wat voor impact heeft dit op het interne en externe imago? – Het is positief, maar in mijn ogen is de enige waarde die telt dat het personeel of de bezoekers zich goed voelen, en dat is niet altijd meetbaar. Maar tot dusver heb ik nooit een negatieve reactie gehad, integendeel; en het doet deugd om goed te doen in een wereld in crisis.
