Elke maand biedt Forbes.be een selectie tentoonstellingen die te ontdekken zijn in musea en kunstgalerijen in België. Van Brussel tot Antwerpen, van Luik tot Gent, blijft de Belgische kunstscene verrassen door haar rijkdom en diversiteit. Voor deze maand oktober richten we ons op drie unieke voorstellen: een historische duik in de naoorlogse Belgische abstractie bij Constantin Chariot, een subtiel spel tussen illusie en herinnering in de stillevens van Paul Rouphail bij Stems, en het voortdurend bewegende universum van Matthieu Ronsse in de Templon galerie.
De Stilte der Vormen bij Constantin Chariot
In een historische context, Constantin Chariot blijft zijn onvermoeibare verkenning van de Belgische abstractie van 1945 – 1980 voortzetten met De Stilte der Vormen – Belgische abstractie en intimisme. De oorlogsgeweld zorgt in de beeldende kunst voor een afwijzing van figuratie, wat Amerikaans Mark Rothko als volgt beschrijft: “Wie het gebruikte, verminkte het. Ik weiger te verminken en moest een andere stem vinden om me uit te drukken.” Met de beweging van Jonge Belgische Schilderkunst, opgericht in 1945, zoekt een jonge generatie kunstenaars die getraumatiseerd zijn door de Holocaust naar andere “figuraties” die angsten, trauma’s, taboes, maar ook de wil tot vrijheid, kleur en beweging vertalen. Deze kunstenaars (Willy Anthoons, Pol Bury, Jo Delahaut, Christian Dotremont, René Guiette, Walter Leblanc, Englebert Van Anderlecht, Serge Vandercam, Gisèle Van Lange, Louis Van Lint, enz.) formele scheppers buiten de figuratieve academie, vertalen hun gevoeligheden door hun wereld te heruitvinden in een samenleving die geamerikaniseerd wordt en consumptiegericht is.
Einde op 30/11/2025
www.espaceconstantinchariot.com
Juni, juli en augustus, door Paul Rouphail
Paul Rouphail verkent de traditie van het stilleven, dat hij subtiel ondermijnt door details te zaaien die de visuele logica verstoren. Zijn scènes mengen genres, van de Europese landschapschilderkunst uit de 17e eeuw en Amerikaanse uit de 20e eeuw (men denkt aan Edward Hopper), bezaaid met mentale en politieke tekens. Uit het leven, geheugen en de geschiedenis van de schilderkunst, worden zijn alledaagse objecten gecombineerd in een atmosferisch mengsel van fel licht en visuele gelaagdheid. Hij leent van het minimalisme het herhaalde gebruik van kalenderdata, een verwijzing naar het verstrijken van tijd. Muren en ramen worden uitgesneden in een diepe picturale ruimte, maar deze verleidelijke, bijna decoratieve onderwerpen worden gevangen in dreigende kaders.
Einde op 02/11/2025
www.stemsgallery.com
Matthieu Ronsse bij Templon
In een gelijkaardige geest, mengt de Belgische schilder Matthieu Ronsse abstractie en figuratie, klassieke referenties en hedendaagse gebaren. Deze tentoonstelling omvat een twintigtal schilderijen rond een titel Hotel Prado, een hotel in zijn buurt in Oostende, waar hij woont en werkt. Het zijn voorbijgaande fragmenten van zijn intieme universum. Zijn spookachtige silhouetten, flarden van herinneringen en gestural impressions vermengen zich in een proces van voortdurende beweging, een kunst die zich weigert tot stilstand te komen. Hij verwerkt eclectische referenties aan de Amerikanen Paul Thek en David Hammons, aan de Colombiaan Oscar Murillo.
Einde op 31/10/2025
www.templon.com
