Philippe Samyn is stilletjes vertrokken. Hij heeft een diepgaande invloed gehad op de hedendaagse Belgische architectuur. Zijn werk kan niet worden gereduceerd tot een formele stijl, noch tot een opeenvolging van opmerkelijke gebouwen. Het is ingebed in een holistische visie op de wereld van morgen.
Architect, ingenieur, stedenbouwkundige, onderzoeker en onvermoeibare uitvinder die het risico nam om zijn avondprojecten de volgende dag te zien mislukken, Philippe Samyn was een geboren ontwerper en een ongrijpbaar meesterbrein. Materie begrijpen, structuren onderzoeken, energie meten, efficiëntie nastreven en de nauwkeurigheid van de ingenieur laten spreken met de intuïtie van een zelfverzekerd mens. Samyn werkte in harmonie met de omringende natuur en hernieuwbare energiebronnen, ongeacht de soms hoge kosten voor de opdrachtgever, als een diva die zeker was van haar kunst.
“Nog voordat Archi Urbain tot stand kwam, terwijl ik er de basis voor legde, was hij een van de eerste architecten, zo niet dé eerste, die ik contacteerde. Ik maakte toen een reportage over de geschiedenis van het Internationaal Rogiercentrum, dat hij transformeerde tot de Belfius Tower. Tijdens het eerste seizoen van het programma verscheen hij om te praten over het station Erasmus. Later volgde ik hem in de Marollen in Brussel om de voortgang van de renovatiewerken van de sociale woningen Les Minimes te bespreken, voordat ik met hem een kinderdagverblijf bezocht dat niet ver daarvandaan was gebouwd. Daarna ontmoette ik hem opnieuw rond het Europa gebouw, het hoofdkwartier van de Europese Raad en de Raad van de Europese Unie, waar hij me de kunstenaar Georges Meurant voorstelde”, herinnert Christophe Dessouroux zich, beter bekend als Mister Emma, zichtbaar ontroerd door zijn spontane getuigenis.
Alles behalve onverschilligheid
Het heengaan van Philippe Samyn zal, of men nu van hem hield of niet, want hij hield ervan niet onopgemerkt te blijven, zelfs met het risico te irriteren, een enorme leegte achterlaten in het Belgische architecturale en creatieve landschap. Zijn grote oeuvre is gelukkig, net als zijn karakter, ontworpen om te blijven bestaan. Zijn nalatenschap zal voortleven in de landschappen van de Belgische hoofdstad, Wallonië, Louvain la Neuve, Transinne, Athus en Marche-en-Famenne.
Samyn&Partners architects/Studio Valle Progettazioni architects/Buro Happold.
Foto: Quentin Olbrechts
“Hij zal blijven stralen in zijn gebouwen, in zijn geschriften en in zijn onderzoek, uiteraard, maar ook via de generaties architecten en ingenieurs die hij heeft geïnspireerd of uitgedaagd. En ook dichter bij ons, in beelden, ontmoetingen en gedeelde momenten tijdens de opnames…”, besluit Mister Emma.
Onze laatste gedachte gaat uit naar Åsa Decorte, zijn partner, zowel privé als professioneel. Voor haar krijgt de balans tussen leegte en volheid ongetwijfeld nu een diepere betekenis.
