Prins Karel drukte zijn stempel op het Domein Raversyde, maar de aanwezigheid van zijn broer Leopold III is tot op vandaag voelbaar op het Koninklijk Domein van Argenteuil. Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft die laatste een aantal flinke beoordelingsfouten en verkeerde keuzes gemaakt, daar bestaat geen twijfel over. Maar los daarvan waren zijn laatste jaren op het landgoed in Waterloo ongetwijfeld de gelukkigste van zijn leven.
“Koningin Elizabeth van Engeland was aan dit tweede Belgische Hof kind aan huis”
Het Koninklijk Domein van Argenteuil maakt deel uit van een veel groter gebied dat zijn oorsprong vindt bij Ferdinand de Meeûs (1798-1861), een vooraanstaand lid van de Société Générale met heel wat invloed op het bewind van Leopold I. Tussen 1833 en 1836 legde hij in Waals-Brabant een indrukwekkend landgoed van honderden hectaren aan, verspreid over Waterloo, Lasne en Terhulpen. Daar verrezen iconische gebouwen zoals het Kasteel van Argenteuil (1847), de kerk Notre-Dame d’Argenteuil (1862), het Kasteel Tuck (1929), de Muziekkapel Koningin Elisabeth (1939) en natuurlijk de Berlaymontschool, waarvan prinses Marie-Christine in 1961 de eerste steen legde.
In de jaren 1920 verwierf de Amerikaanse zakenman William Hallam Tuck (1890–1966), geboren in Baltimore en woonachtig in Ukkel, 143 hectare van het domein Meeûs d’Argenteuil. Hij liet de New Yorkse architect William Delano (1874–1960) er een zomerresidentie bouwen: het Kasteel Tuck (niet te verwarren met het Kasteel van Argenteuil). In 1949 kwam het in handen van de Belgische staat. Premier Joseph Pholien wilde het in 1951 voor bewezen diensten schenken aan prins Karel, maar die sloeg het aanbod af. Uiteindelijk werd het domein omgebouwd tot logement voor VIP-gasten van de Expo 58. Toen koning Boudewijn in 1961 huwde met Fabiola, verhuisde Leopold III noodgedwongen van Laken naar Waterloo, samen met zijn tweede echtgenote Lilian Baels en hun drie kinderen.
Tot aan zijn overlijden in 1983 woonde Leopold III in Argenteuil, waar hij graag beroemde gasten ontving. Dit tweede “Belgische Hof” was een trefpunt voor royals zoals koningin Elizabeth van Engeland, Nobelprijswinnaars en sporticonen als Eddy Merckx en Enzo Ferrari. In die periode reisde Leopold III veel, vaak samen met zijn dochter Esmeralda, en verdiepte hij zich in natuurbehoud en etnologie.
Na het overlijden van prinses Lilian in 2002 verliet de familie het Koninklijk Domein van Argenteuil. De Belgische staat had geen belangstelling en dus besloot de regering om het landgoed te koop aan te bieden. Jean-Marie Delwart, een ondernemer met een passie voor ethologie, kocht het in 2004 voor 7,8 miljoen euro. Hij ontwikkelde er wetenschappelijke projecten en zette zo Leopold III’s erfenis voort. Sinds het overlijden van deze voormalige directeur van La Floridienne is de toekomst van het Koninklijk Domein van Argentuil echter onzeker. Zijn drie kinderen zullen beslissen wat er nu met het domein moet gebeuren …
