In Parijs verwelkomen het Salon du Dessin en Drawing Now, twee iconische evenementen voor oude en moderne tekenkunst, wel twaalf Belgische galerieën.
Op het Salon du Dessin, de jaarlijkse viering van de discipline, zijn twee Belgische galerieën voor het eerst aanwezig als deelnemers. Tyr Baudouin, van het Antwerpse Lowet de Wotrenge, gespecialiseerd in schilderijen, tekeningen en sculpturen, bezocht het evenement al lange tijd als bezoeker. “Toen nodigden de organisatoren me uit. Hier ontmoeten we topcollectors en musea.”
Voor deze gelegenheid heeft hij samen met zijn Rotterdamse collega Jonathan van Otter een elegant catalogus samengesteld van de tentoongestelde werken, waaronder een blad van Jean Bruegel de Oude, afkomstig uit een schetsboek dat hij in augustus 1612 meenam op een reis naar Spa, en een voorbereidende schets van Denys Calvaert, een olieverf op papier schets voor zijn schilderij Danaë en de gouden regen (1616).
Ook voor de eerste keer bij La Forest Divonne (Brussel) is de Hongaar Alexandre Hollan, die in meer dan twintig Europese musea vertegenwoordigd is. Hij tekent al meer dan zestig jaar onafgebroken bomen en stillevens onder de titel Bomen of Stille Levens, en combineert via blik en beweging de zelfontdekking en de onzichtbare vibraties van de wereld.
Moderne tekenkunst
Op de Drawing Now-beurs voor moderne tekening legde Alex Reding (Nosbaum-Reding, Brussel en Luxemburg) de nadruk op de Duitser David Schmitz, 32 jaar, die in Trier woont. “Hij is mijn enige abstracte kunstenaar,” benadrukt de galerist, diep onder de indruk van een monumentaal werk van de kunstenaar met de zeer heideggeriaanse titel Tragödie des Seins.” Al zijn tekeningen zijn zeer ruimteomvattend en energiek, en geïnspireerd door de vloeiende stroom van de free jazz.
Archiraar (Brussel) toont Roman Moriceau, die inspiratie heeft gehaald uit sakura, de Japanse kersenbomen, en het vallen van hun bloemen, waarvan hij de afdruk op papier heeft vastgelegd door ze te verbranden, een evocatie van het verlies van een naaste.
Wat betreft de Luikse galerie Quai 4, geopend in 2014, bieden ze een solo-expositie van Michiko Van de Velde, een jonge Belgisch-Japanse artiest, afgestudeerd aan La Cambre en Saint-Martins (Londen). “Ik observeer het licht dat door de bomen breekt en vang het komorebi op, een Japans woord voor het zonlicht dat door het bladerdak filtert,” vaak gebruikt in haiku, wat de keuze van haar titels oproept: Belgische winterzonsopgang, Gezien het licht in mijn atelier, Komorebi, herinnering aan de gevelde dennenboom. “Ik trek een cirkelvormige lijn, een projectie van het licht tussen de bladeren. Het is hetzelfde fenomeen als bij de camera oscura, waarbij het licht door een klein gaatje valt.” Ze zette een van haar komorebi neer onder een boom op een dag van zonsverduistering, met de zon gedeeltelijk bedekt door de maan.
De Brusselse Irène Laub presenteert de IJslandse Gudny Rosa Ingimarsdottir, die stilte, precisie en beheersing hanteert met gebruik van restjes papier, uitsnijdingen van eerdere werken, verspreide fragmenten en transformatieve assemblages, geometrische en organische vormen die langzaam rijpen. Ze wordt vergezeld van de Spanjaard Guillermo Mora, die juist snelheid gebruikt, door het papier te scheuren en op te plakken. “Grensgebieden, zegt hij, zijn plekken waar talen vermengen. Het is dit aspect van de schilderkunst dat ik nastreef.”
Tot slot is de Antwerpse Eva Steynen, al eerder aanwezig bij Art & Paper (Brussel), voor het eerst bij Drawing Now. “We zijn hier met de Antwerpse Duitser Johannes Ulrich Kubiak, die tempera op papier bewerkt met zeer fijne penselen en met een minimum aan kleuren, magenta en geel, vormen van grote dichtheid creëert. En Benoît Félix, die nabij Namen woont, creëert tekeningen in de ruimte, met geknoopte draad.”
