Van paradoxen rond kennis tot betoverende droomwerelden: in september ontvouwen Brusselse galeries drie eigenzinnige universums. Bij Meessen speurt Nicolás Lamas naar de chaos die onder onze zekerheden schuilgaat; in La Verrière verankert het duo Île/Mer/Froid een archipel van aardse materialen in een collectieve dialoog; bij Lodovico Corsini creëert Daisy Sheff dan weer een intiem theater waarin zeemeerminnen, clowns en pasgeborenen samenleven in een uitbundigheid die aan Ensor doet denken. Drie tentoonstellingen, drie manieren om onze plaats te bepalen in een wereld die ons ontglipt.
Nicolás Lamas: 6de expo bij Meessen
The Failure of Order (of het falen van de orde), de zesde solotentoonstelling van de Peruaan Nicolás Lamas bij Olivier Meessen, verkent drie gebieden (de hemel, de geest en de grot) waarin de mens zijn plaats in de wereld probeerde te bepalen. Zijn werken (sculpturen, foto’s, assemblages en installaties) spreken gedempt en met een borgesiaanse ironie over het oneindig grote, mythes en duisternis. Daarbij onderzoekt hij thema’s als entropie, cognitie, materiële transformatie en de instabiliteit van betekenis. Zo roept de tentoonstelling een “onzekerheidsprincipe” op: niet als tekortkoming, maar als een intrinsieke eigenschap van onze wereld, een verborgen dimensie in elke structuur die we creëren.
De opstellingen van Nicolás Lamas bestuderen dit fenomeen aandachtig en spelen in op de anomalieën en paradoxen ervan. Volgens Olivier Meessen “zou je kunnen zeggen dat hij luistert naar een bepaalde vorm van ‘ruis’: die van de chaos die de mensheid voortbrengt”. Sommige werken zijn provocerend of somber en verwijzen naar de extractiedrift van de mensheid (Scar, Hubris, Les restes épars de nos certitudes), terwijl andere de fantasie van de eeuwigheid temperen met werken als Mondes parallèles en Excès de lumière.
Lamas creëert iconoclastische combinaties: een siliciumwafer (zoals die in elektronische chips) en een Romeinse keizer, insecten en technologische artefacten. Zonder ooit letterlijk te worden, vertelt hij over een wereld die steeds moeilijker te bevatten is. Hij herinnert ons aan de risico’s waarop alleen een collectieve en intelligente interactie tussen individuen, organismen en hun omgeving een antwoord kan bieden.
De archipel van Île/Mer/Froid in La Verrière
Als antwoord op de paradoxale opstellingen van Lamas presenteert de Fondation d’entreprise Hermès in La Verrière de eerste solotentoonstelling in België van het Franse duo Île/Mer/Froid, op uitnodiging van curator Joël Riff. Achter dit gezamenlijke kunstenaarschap staan twee vrienden, Hugo Lemaire en Boris Geoffroy. Al meer dan tien jaar maken ze samen sculpturen, keramiek, houtwerk en textiel. In La Verrière tonen ze een vijftigtal werken rond een centrale installatie, stuk voor stuk vervaardigd uit uitgesproken aardse materialen.
Hun creaties gaan in dialoog met de objecten van keramist Richard Dewar, de sculpturen van Daniel Dewar & Grégory Gicquel, de foto’s van Marianne Marić en de schilderijen van Julien Meert. Joël Riff vroeg ook keramist en auteur Philippe Godderidge om een originele tekst te schrijven.
www.fondationdentreprisehermes.org
Daisy Sheff bij Lodovico Corsini
In zijn nieuwe galerie, die in mei de deuren opende, presenteert Lodovico Corsini de tweede solotentoonstelling van de jonge Amerikaanse Daisy Sheff (30 jaar). All This Splish and Splash draait niet om de ironische fysica van Lamas of de aardse materialen van Île/Mer/Froid, maar om een innerlijke beeldtaal waarin werkelijkheid en sprookjes, ontwaken en dromen samenvloeien, met een knipoog naar James Ensor. Haar motieven en personages omvatten zeemeerminnen en hun staarten, melkmeisjes met emmers, jonge vrouwen in onderrokken op een podium, opspringende dansers en een hele stoet van honden, vossen, clowns, koeien, tafels, theepotten, pasgeborenen en nesten met piepende jonge vogels. Voortbouwend op verwijzingen naar literatuur, mythes, sprookjes en het dagelijkse leven maakt ze verzadigde composities met dicht opeengepakte lagen waarin personages, dieren en abstracte elementen uitbundig naast elkaar bestaan. Een liggende figuur, een hand die boven een brief zweeft, een bord eten, een boeket, een hond of een veelheid aan gezichten: de Amerikaanse legt taferelen van herstel, huiselijke rituelen en pastorale dagdromen vast tegen achtergronden vol wervelende kleuren, bezaaid met parels, glitters en collages.
