Op 28 november 2025 werd Rein Meirte samen met 29 andere jongeren geselecteerd voor de tweede Belgische 30 Under 30 lijst. Vandaag blikt Rein voor Forbes terug op haar parcours, en op wat de toekomst brengt.
Rein Meirte is oprichter van Clusity, de grootste community voor vrouwen in de technologiesector in België, en founding partner van FemFutures Collective, waar ze werkt aan femtech ondernemerschap. Vanuit een visie dat ons dagdagelijks leven en onze toekomst wordt bepaald door technologie, dat die technologie gebouwd moet zijn doer íedereen, streeft ze er bij Clusity naar om werk in technologie toegankelijker te maken door vrouwen, bondgenoten en bedrijven met elkaar in contact te brengen via evenementen, mentoring en onderzoek.
Forbes.be – Was het altijd al duidelijk dat je iets met technologie zou doen?
– Helemaal niet. Als tiener zat ik niet graag achter de schoolbanken. In het middelbaar heb ik via de examencommissie mijn laatste graad in vier maanden afgewerkt. Dat deed me beseffen dat ik wel capaciteiten had, maar niet in een schoolsysteem paste – en het bevestigde mijn drang naar autonomie. Op mijn 17e ben ik een jaar naar het buitenland vertrokken omdat ik nog niet wist wat ik wilde studeren. In Bolivia gaf ik lessen viool en Engels in het kader van een sociaal muziekproject. Daarna studeerde ik in Cuba een half jaar aan het conservatorium. Net door zo intens met muziek bezig te zijn, ontdekte ik dat het klassieke muzikantenbestaan – met weinig autonomie – niet bij mij paste. Terug in België heb ik alle mogelijke opleidingen bekeken, van fotografie tot handelsingenieur. Uiteindelijk heb ik voor Innovation Management in Brussel gekozen, omdat het breed en toekomstgericht is: technologie, ondernemerschap, impact. Dat sloot aan bij wat ik in Zuid-Amerika had gevoeld: ik wilde met mijn werk iets betekenisvols doen. Ik kom bovendien uit een gezin waar technologie altijd aanwezig was: mijn broers werken in tech, mijn vader is bioloog maar programmeur in hart en nieren. Voor mij was technologie daardoor nooit een doel op zich, maar een hefboom om impact te maken. Die rode draad – autonomie, impact en technologie als middel – loopt eigenlijk door mijn hele parcours tot aan Clusity. Na mijn studies ben ik in de IT‑wereld terechtgekomen, binnen een cluster van technologiebedrijven onder De Cronos Groep. Ik werkte daar als digital en innovation marketeer. Daar leerde ik mijn medeoprichtster Elke Kraemer kennen – we zijn heel verschillend, maar heel complementair.
– Hoe is dan het idee voor Clusity ontstaan?
– In die eerste job zagen we van dichtbij hoe homogeen de technologiesector nog altijd is. Technologie bepaalt hoe we werken, leven en met elkaar omgaan. Als die technologie bijna uitsluitend door één groep – nu dus vooral witte mannen – wordt gebouwd, dan wordt ze vanuit één soort bril ontworpen. Elke zat op een punt in haar carrière – ze was bijna 50 – waarop ze dacht: “Is dit het, of ga ik mijn ondernemersdroom waarmaken?” Ik had honger naar ondernemen én sociale impact. We zijn bij een van de oprichters van De Cronos Groep gaan aankloppen met eigenlijk vooral een missie en nog geen businessmodel. Hij geloofde in het probleem én in ons en gaf ons de ruimte én middelen om het grondig te onderzoeken. Dit was een enorme versnelling om op te starten, waarvoor we nog steeds enorm dankbaar zijn.
– Wat hebben jullie in dat verkennende onderzoek precies ontdekt?
– Twee dingen sprongen er uit. Ten eerste, je netwerk bepaalt gigantisch veel. Onderzoek naar rekruteringspraktijken toont aan dat netwerken een cruciale rol spelen in het vinden van werk, waardoor toegang tot kansen sterk beïnvloed wordt door wie je kent. Ten tweede de similarity bias. Mensen omringen zich spontaan met mensen die op hen lijken qua gender, huidskleur, leeftijd, en zelfs lengte. Vrouwen in tech bleken bovengemiddeld veel andere vrouwen in tech te kennen, maar die netwerken waren versnipperd. Daar zit juist een enorme hefboom. In een sector die overwegend mannelijk is, betekent dat: mannen met netwerken vol mannen, en dus meer van hetzelfde.
– Hoe vertaalt zich dat vandaag in wat Clusity doet?
– We staan op twee poten: community en organisaties. Aan de communitykant hebben we intussen meer dan 4.000 vrouwen in tech in België en daarbuiten samengebracht. We organiseren maandelijkse events rond concrete tech‑topics, hebben een mentorship programma, een ambassadeursprogramma, public speaking‑trajecten en een jobseeker‑programma. Alles draait rond drie dingen: netwerk, rolmodellen en support. Aan de organisatiekant hebben we al met meer dan 40 organisaties samengewerkt. Enerzijds helpen we hen meer vrouwelijk talent aan te trekken – via employer branding, events, talent matching. Anderzijds begeleiden we hen intern rond diversiteit en inclusie: workshops, keynotes, trajecten om cultuur, beleid en leiderschap inclusiever te maken.
– Hoe maak je dat concreet voor bedrijven die bijvoorbeeld “meer vrouwen” willen, maar niet goed weten hoe?
– Het begint met eerlijk meten: hoeveel vrouwen heb je nu, in welke functies, wat is de instroom, wie stroomt door, wie haakt af? Veel bedrijven overschatten hun cijfers. Daarna gaan we kijken: waar vind je de vrouwen die je zoekt, hoe spreek je hen aan, en hoe zorg je ervoor dat ze niet alleen binnenkomen, maar ook blijven? Het gaat over jobteksten, employer branding, rekruteringskanalen, maar ook over cultuur, rolmodellen, leiderschapsstijl en doorgroeikansen.
– Waar wil je met Clusity over vijf jaar staan?
– We willen een veel groter deel van de vrouwen in tech in België bereiken én hen helpen doorstromen naar leidinggevende functies. Vrouwen in management en in CEO-functies blijven nog schrijnend ondervertegenwoordigd. Daarnaast willen we onze rol als brug tussen talent en bedrijven verder uitbouwen, én nog sterker samenwerken met onderwijs, non-profitorganisaties en EU‑projecten. Technologie stopt niet aan landsgrenzen, inclusie dus ook niet.
– Tot slot: welke raad geef je andere (jonge) ondernemers?
– Ondernemen is geen soloactie. Zoek je mensen. Zonder mijn co‑founder Elke, zonder onze eerste investeerder, zonder mijn mentoren stond ik hier niet. Er zijn momenten geweest waarop ik dacht: “Waarom doe ik mezelf dit aan? Ik open wel een koffiebar en leid een rustig leven.” Op die momenten heb je mensen nodig die je helpen heroriënteren: terug naar wat je energie geeft, naar hoe je kan bijsturen in plaats van stoppen. En laat je ook niet gek maken door leeftijden en lijstjes. Ik ben jong begonnen omdat mijn pad zo gelopen is, maar dat is geen norm. Impact maken heeft geen houdbaarheidsdatum. Het belangrijkste is: wil je iets positiefs bijdragen, en ben je bereid er consequent aan te bouwen? De rest is ruis.
