In Turijn verwelkomde de 33e Artissima 2 Belgische galeries en een mooie delegatie kunstenaars uit België.
Dit jaar koos Artissima in Turijn, de belangrijkste Italiaanse beurs voor moderne en hedendaagse kunst, als thema Fancy: A Flexible, Acrobatic Body, een onderzoek naar de verbeelding van het lichaam, geïnspireerd door het denken van de Amerikaanse filosofe Martha C. Nussbaum.
Twee Belgische galeries tekenden present. De Brusselse galerist Olivier Meessen bouwde zijn stand op rond een sleutelfiguur van de Italiaanse arte povera, Claudio Parmiggiani. Hij toonde onder meer een vroeg werk uit 1970, waarin de kunstenaar de formule vond voor zijn door rook op het oppervlak aangebrachte beelden. Een ander, recenter werk op groot formaat uit 2018, een wit silhouet met een sculpturale en spookachtige gratie, liet zien welke magie de kunstenaar in ruim een halve eeuw heeft bereikt. “Ik kom graag naar Artissima, omdat we hier veel curatoren ontvangen en de bezoekers bijzonder goed geïnformeerd zijn”, aldus de galerist.
De andere Belgische deelnemer, galerie Isabelle, in 2006 in Dubai opgericht door Isabelle de Caters, wijdt haar stand aan het Iraanse kunstenaarsduo Tirdad Hashemi en Soufia Erfanian. “We zijn terug in Turijn met dit koppel, dat door de geopolitieke situatie moeilijk in Dubai te tonen is. Ze zijn geboren in Iran en leerden elkaar kennen in Berlijn, waar ze wonen. Tirdad is transgender en woont en werkt samen met zijn vrouw Soufia. De reeks die ik op Artissima toon, Les Fleurs, verbeeldt de cycli van de natuur, bevrucht door menselijke relaties en liefde, als voedingsbodem voor vernieuwing tegen alle tegenspoed in.” De werken tonen planten en bloemen die in de ruimte lijken te zweven. Daarnaast zijn er scènes met vrienden van de kunstenaars of met henzelf, als intieme vensters.
Naast deze twee galeries presenteerden verschillende andere internationale galeries werk van Belgische kunstenaars. Zo bracht de Napolitaanse galerie Alfonso Artiaco onder meer drie landgenoten samen: Johan Creten, sinds 2025 nieuw bij de galerie, Michel François, wiens werk ze al bijna tien jaar toont, en Ann-Veronica Janssens, die ze sinds 2006 vertegenwoordigt. Galleria Continua, een van de grote Europese galeries, exposeerde een aquarel op groot formaat van Hans Op De Beeck, Toon (Soap Bubble). Een kind blaast een zeepbel waarin het tafereel wordt weerspiegeld als in een vanitas, twee motieven die geregeld terugkeren in de kunstgeschiedenis. De Bolognese galerie P420 toonde dan weer een olieverfschilderij op groot formaat van Pieter Vermeersch, uit een reeks waarin de kunstenaar doek en marmer samenbrengt.
En België in Turkije
Tot slot trok de Gentse kunstenaar Stijn Ank naar Turkije om er zijn met de hand gegoten totems te maken. Ze worden gepresenteerd door de in Istanbul gevestigde galerie Öktem Aykut. Oprichters Doğa Öktem en Tankut Aykut ontmoetten hem op Art Brussels, waar hij exposeerde.
“We hebben hem tentoongesteld in Istanbul en vervolgens op de internationale kunstbeurs van Parijs. Begin oktober maakte hij bovendien een werk in situ voor de 10e Biënnale van Çanakkale.”
Stijn Ank licht zijn werk toe: “Ik maak mallen, vaak van klei, waarin ik vloeibaar gips giet. Rond een ijzeren structuur druk ik er de sporen van mijn vingers in. Daarna verwijder ik de klei, waardoor het ‘negatief’ van elke vingerafdruk zichtbaar wordt.”
Vanwaar die aantrekkingskracht tot Turkije? “Kunst wordt er eerder vanuit poëzie benaderd dan als een verzameling objecten. De betekenis ligt meer open en draait sterker om waarneming. Dat voel ik heel duidelijk in galerie Ökten Maykut, in het contact met de andere kunstenaars die er worden getoond. Veel van de werken die hier te zien zijn en waaraan ik in 2006 begon, omschrijf ik als ‘lichamen’, zoals in ‘lichamen in wording’.”
Zijn eerste mallen waren inderdaad gevonden voorwerpen en stukken hout, die hij achteraf “vrij statisch” vindt. Gaandeweg worden zijn mallen dynamischer: “Ze vervormen op het moment dat ik het gips erin giet en in zekere zin worden de sculpturen wat ze zelf willen zijn. Dat loopt parallel met mijn leven. Ik zat vast in de mal van de mensen die mij vormden, en vandaag voel ik me vrijer…”
www.artissima.art
30.10–01.11.2026
