Rolex opende zopas een Rolex Certified Pre-Owned corner bij Hall of Time en Longines opende een Collector’s corner in haar boetiek in Brussel. Maar waarom doet de vintagemarkt het vandaag zo goed? Luxehorloge-expert Joaquin Fernández Cebrián en Gilles Clavareau, handelaar en restaurateur van verzamelhorloges, delen tips voor een waardevaste investering.
“De meest iconische en verzamelwaardige horloges van de afgelopen eeuw danken hun status aan hun innovaties en prestaties”, vertelt Joaquin Fernández Cebrián, luxehorloge-expert bij Catawiki. “Van het horloge dat het diepst onder water kon gaan – de Blancpain Fifty Fathoms – tot het horloge dat bestand was tegen én functioneerde in de ruimte: de Omega Speedmaster. Technologische vooruitgang bepaalde later welke horloges de meest gewilde verzamelstukken werden, omdat ze de eerste waren die iets konden. Maar we zijn ver gekomen, en horloges worden al tientallen jaren doorontwikkeld; mensen zijn niet meer zo hongerig naar wat een horloge technisch kan. Interessante materialen, hoe ze ontstaan zijn en samenwerkingen met kunstenaars – kortom, horloges met een verhaal – zijn nu enkele van de zaken waarnaar de jongere generatie op zoek is. Het is verstandig om dit in gedachten te houden bij het investeren in horloges.”
Voor goede tips rond het investeren in horloges gaan we te rade bij Gilles Clavareau. We ontmoeten hem tussen klokken, horloges en artefacten bij Éveline Concept, de zaak die hij twee jaar geleden in een zijstraat van de Brusselse Zavel oprichtte. In tegenstelling tot zijn andere zaak L’Artisan du Temps, waar klanten in het atelier terechtkunnen voor het nazicht, onderhoud en de reparatie van hun horloge, is Éveline Concept vooral een ontvangst- en verkoopsalon: een plek waar je op afspraak vintage stukken kan bekijken, vergelijken en aankopen, met de nadruk op selectie, herkomst en begeleiding, eerder dan op het technische werk aan de werkbank. “Wie wil investeren in horloges, moet begrijpen dat de horlogemarkt niet één geheel is”, vertelt Clavareau. “Er zijn drie aparte werelden die compleet verschillen: de markt van nieuwe horloges, de tweedehandsmarkt waar het soms zuiver over speculatie gaat en de pure verzamelmarkt. Binnen die segmenten werkt elk marktdeel volgens zijn eigen logica.”
De kernvraag luidt: waarom koop je het horloge? Zie je het als een statement piece, een verlengstuk van je persoonlijke stijl? Kies je er simpelweg voor omdat je het esthetisch aantrekkelijk vindt? Of verwacht je daarnaast dat het ook een waardevaste investering is? “Wie een horloge nieuw aankoopt, lijdt in de meeste gevallen meteen waardeverlies zodra hij de winkel verlaat”, vertelt Clavareau. “Slechts een handvol horlogemodellen vormt daarop een uitzondering. De Royal Oak van Audemars Piguet en de Nautilus en Aquanaut van Patek Philippe zijn bijvoorbeeld tweedehands duurder dan nieuw. Bij Rolex gaat het om alle professionele modellen – denk aan de Submariner, de GMT en de Daytona. Dat zijn horloges die op de tweedehandsmarkt vrijwel meteen boven hun nieuwprijs uitstijgen, soms zelfs nog voordat ze goed en wel gedragen zijn. Vooral horloges uit de periode 1950 tot 1980 blijven sterk presteren, omdat dit de modellen zijn waarop de reputatie van de grote huizen is gebouwd. De Submariner bestaat vandaag nog steeds, maar wie er nu één koopt, kiest voor een latere evolutie van het oorspronkelijke model. Precies daarom blijft de vraag naar de eerste generaties zo groot. Dit zijn stuk voor stuk horloges die extreem moeilijk te verkrijgen zijn bij officiële dealers, waardoor potentiële klanten aan lange vragenlijsten worden onderworpen. Het merk of de handelaar wil natuurlijk niet dat de klant een nieuw horloge koopt om het vervolgens meteen weer door te verkopen. Wie er toch in slaagt een van deze zes modellen retail te kopen, wint vaak meteen. Alle andere modellen verminderen eerst in waarde.”
“Wie een horloge nieuw aankoopt, lijdt in de meeste gevallen meteen waardeverlies zodra hij de winkel verlaat.”
“Vandaag maakt de dress watch een sterke comeback en de vraag is bijzonder groot”, vertelt Clavareau. Een dress watch is een elegant, minimalistisch polshorloge dat ontworpen is om bij formele kleding te dragen, zoals een pak of smoking. Het horloge moet subtiel zijn en gemakkelijk onder de manchet van een hemd passen. “Wie zo’n model nieuw koopt, doet dat in mijn ogen niet als investering”, vertelt Clavareau. “Dress watches zijn nieuw namelijk heel duur versus tweedehands. Wie daarentegen een tweedehands exemplaar aanschaft, ziet de waarde jaar na jaar stijgen, soms zelfs bijna maand na maand. Vandaag zijn er Tank-modellen van Cartier die nu al duurder zijn dan twee maanden geleden. De prijzen schieten in korte tijd fors omhoog. Elegante dress watches doen het bijzonder goed. Denk daarbij ook aan de Calatrava van Patek Philippe, voornamelijk in witgoud. Zelfs kleinere en vroegere instapmodellen, zoals vintage Tank-modellen in vermeil (zilver met plaqué goud), die je vijf jaar geleden voor een prikje kon kopen, zijn de voorbije jaren sterk in prijs gestegen. Ik verkocht de Cartier Tank vijf jaar geleden met drie jaar garantie voor ongeveer 700 euro; vandaag gaan ze op de tweedehandsmarkt van de hand voor zo’n 2.500 euro. De regel blijft: tweedehands kopen is in dit geval verstandiger dan nieuw. Bij Cartier zien we een vraag die zelfs kenners verrast: die naar het iconische damesmodel, de Panthère. Het is uitzonderlijk dat een uitgesproken vrouwenhorloge uitgroeit tot een verzamelobject én tegelijk tot een sterke investering. Toch blijft de Panthère onafgebroken in waarde stijgen. Anderhalf jaar geleden kostte een middelgrote Panthère in geelgoud met quartz-uurwerk – doorgaans wat meewarig bekeken door puristische verzamelaars – ongeveer 8.000 euro. Vandaag is het bijzonder moeilijk om nog een exemplaar te vinden onder de 15.000 euro.”
“De goudprijs is de voorbije maanden fors gestegen en dat heeft een onverwacht effect op de horlogemarkt”, vertelt Clavareau. “Bij sommige gouden horloges ligt de intrinsieke waarde van het metaal – puur op gewicht – vandaag soms zelfs hoger dan de marktwaarde van het horloge als object. Voor liefhebbers is dat een ongemakkelijke gedachte: niemand wil immers dat mooie horloges richting de smeltoven verdwijnen. Maar commercieel zorgt het wel voor een lastig dilemma. Wanneer een horloge ‘meer waard’ wordt als grondstof dan als verzamelobject, verschuift het gedrag in de markt. De laatste tijd duiken er steeds meer kopers op die niet per se geïnteresseerd zijn in horloges, maar wel in goud. Hun redenering is eenvoudig: voor ongeveer dezelfde som als een goudstaaf kunnen ze een horloge kopen dat evenveel goud bevat – waarom dan niet meteen het horloge? Dat soort aankopen beïnvloedt de verhouding tussen vraag en aanbod, en leidt tot twee parallelle fenomenen: investeerders die horloges kopen om het goudgewicht, en stukken die daadwerkelijk worden omgesmolten. Daarnaast is er een fenomeen dat in de sector steeds vaker opduikt. Sommige handelaars, in het jargon vaak ‘coquelards’ genoemd, halen de originele gouden band van een horloge, verkopen of smelten die om en brengen vervolgens de kast en het gangwerk opnieuw op de markt, maar dan op een lederen band. Het gevolg laat zich raden: in de toekomst zullen meer horloges circuleren die ooit met een gouden band werden verkocht, maar later ‘uitgekleed’ zijn. Dit terwijl een horloge dat in zijn oorspronkelijke staat bewaard is gebleven vrijwel altijd de voorkeur krijgt bij verzamelaars. Precies daarom zullen de stukken die hun originele gouden band wél hebben behouden, naar alle waarschijnlijkheid het meest gegeerd zijn, en uiteindelijk ook het duurst. Daar komt nog bij dat de markt vaak niet snel genoeg kan meebewegen met die speculatie rond metaalwaarde. En net in die traagheid ontstaan de scheeftrekkingen én de opportuniteiten, voor wie de juiste reden voor ogen houdt: niet het goud, maar de integriteit van het horloge.”
“De wijzerplaat is heilig.”
“Ook een wijzerplaat in een kleurtje of een mooie kleursteen kan de waarde van een horloge beïnvloeden”, vertelt Clavareau. “Lapis lazuli is in de horlogewereld altijd in trek geweest en vandaag meer dan ooit. Wijzerplaten in deze diepblauwe halfedelsteen zijn bijzonder gegeerd bij verzamelaars. Ook onyx blijft populair, vooral bij iconische modellen zoals de Rolex Day-Date en de Datejust. Daarnaast spelen kleurentrends een steeds prominentere rol. De nieuwe wijzerplaatkleuren die Rolex jaarlijks introduceert, worden telkens met grote verwachting onthaald. Zo is de pistachekleur momenteel bijzonder populair. Ook Tiffany-blauw en koraal blijven gegeerd. Maar een wijzerplaat kan relatief eenvoudig worden vervangen. En hier schuilt gevaar: de kleur van de wijzerplaat staat immers niet vermeld op de officiële documenten. Sommige vervangingswijzerplaten zijn quasi perfect nagemaakt en kunnen alleen door echte specialisten onderscheiden worden. Koop je horloge daarom uitsluitend bij een gerenommeerde handelaar. Geef de voorkeur aan huizen met een echte geschiedenis, een fysieke locatie en mensen erachter. Dat maakt het verschil. Davidoff Brothers (winkel in Genève en online) en Phillips Watches (voor veilingen, zeer bekend in onze sector) zijn betrouwbare adressen. In Brussel kan Mont-de-Piété soms mooie verrassingen bieden, zeker voor iemand die weet waar hij naar moet kijken. Maar uiteindelijk zijn de namen minder belangrijk dan de logica: kopen van iemand die zijn horloges kent, die ze heeft gezien, geopend en begrepen – en niet gewoon online heeft opgelijst. Ook een horloge kopen van een vriend of familielid, zodat je de historie van het horloge kent, is zinvol. Of laat een onafhankelijke expert meekijken. Een verkeerde wijzerplaat op een bepaald gangwerk betekent minwaarde. De wijzerplaat is heilig.”
“Soms verhoogt gebruik net de waarde. Een bekend voorbeeld zijn de blauwe Rolex Submariner-wijzerplaten die door uv-licht paars verkleuren. Deze zogenaamde ‘purple dials’ met paarse reflecties of zelfs het aspect van olievlekken werden vroeger door Rolex als fabricagefout beschouwd en onmiddellijk vervangen. Vele zijn daardoor verdwenen, waardoor deze horloges vandaag bijzonder gegeerd zijn. Niet elke imperfectie is dus een minpunt. Net als in de wereld van de postzegel- of muntenverzamelaars kan een kleine variatie – een typografische afwijking of minimale productiefout – het verschil maken tussen een alledaags stuk en een gegeerd verzamelobject.”
“Zeldzaam betekent niet automatisch waardevol. Een oplage van vijftien stuks klinkt indrukwekkend. Maar is er wel vraag? Bestaat er een internationale markt? Een klassieker van een groot huis verkoopt vaak sneller dan een ultra-exclusieve niche-uitgave.”
Het mag duidelijk zijn: niet elke zeldzame editie wordt liquide. Niet elk luxe-uurwerk is een belegging. En niet elke imperfectie is negatief. Wie koopt met verstand in plaats van uit hebzucht, kan echter een tastbare investering opbouwen die zowel financieel als esthetisch veel voldoening schenkt.
“Nu sommige van de meer high-end merken steeds exclusiever en duurder worden, verschuift het publiek zijn aandacht naar microbrands”, vertelt Fernández Cebrián. “Deze brengen samen met horlogenieuwsplatforms zeldzame limited editions uit, die zeer populair zijn onder verzamelaars. De Unimatic Modello Uno U1-H Limited Edition voor Hodinkee is daar een mooi voorbeeld van.”
“Japan wordt vaak gezien als dé markt met de zeldzaamste modellen in de beste staat. Verzamelaars reizen er vaak speciaal naartoe om er te jagen op zeldzame investeringsstukken zoals de Omega Speedmaster Alaska Project”, vertelt Fernández Cebrián. “Ook de bredere Aziatische markt kent een vergelijkbaar profiel: een koopkrachtig publiek met een sterke waardering voor vakmanschap en exclusiviteit, wat de vraag naar bijzondere stukken extra stimuleert. Bovendien is de regio de bakermat van talrijke snelgroeiende, innovatieve microbrands die internationaal steeds meer aandacht krijgen.”
Kortom, ook over de grenzen heen vallen er zaken te doen.
Wie in alle veiligheid een Rolex wil kopen, doet dat het best bij Rolex CPO. De Brusselse multimerkenboetiek Hall of Time, al jaren een vaste waarde voor liefhebbers van Rolex, IWC, Hublot en Tudor, onderging onlangs een volledige renovatie en heeft sinds begin dit jaar een dedicated corner voor Rolex Certified Pre-Owned, kortweg Rolex CPO.
Met een gerust hart een Rolex kopen
Dit programma, twee jaar geleden opgericht door Rolex zelf, speelt in op een markt die de voorbije jaren sterk groeide, maar tegelijk complexer werd. Tweedehands Rolex-horloges zijn namelijk erg gegeerd, maar voor kopers is het vaak moeilijk om te weten wat ze precies kopen. Is het uurwerk authentiek? Zijn alle onderdelen origineel? Klopt de configuratie met het productiejaar? En wie staat garant als er achteraf iets mis blijkt te zijn?
“Net daar maakt Rolex CPO het verschil”, benadrukt Françoise Lanoizelet, eigenares van Hall of Time. “Een gewone tweedehandswinkel kan vandaag een horloge aankopen en het dezelfde middag opnieuw verkopen, zonder enige verplichting tegenover het merk. Via onze Rolex CPO corner volgt elk horloge een strikt proces, opgelegd door het merk. Concreet betekent dit dat elk Rolex CPO-horloge volledig wordt nagekeken, gereviseerd en gepolijst. Ook wanneer het stuk nog onder garantie valt, moet het opnieuw in nieuwstaat worden gebracht. Pas na de controle en certificatie bij Rolex in Brussel, mag Hall of Time het horloge als Certified Pre-Owned aanbieden. Die garantie is trouwens bijzonder relevant bij oudere of zeldzamere stukken.”
Lanoizelet toont ons een Rolex Explorer II Ref. 1655, geproduceerd van 1971 tot 1984 en een van de meest gezochte vintage Rolex-sporthorloges. Het exemplaar uit 1976 is afkomstig van de eerste eigenaar en nog voorzien van de originele set met doos en papieren. Bij Rolex werd nagegaan of alle onderdelen niet alleen authentiek zijn, maar ook overeenstemmen met het model, de referentie en het productiejaar. Want zelfs binnen één referentie kunnen er doorheen de jaren subtiele verschillen bestaan in wijzerplaat, polsband, afwerking of technische specificaties.
Voor klanten vertaalt die procedure zich in zekerheid. Het horloge wordt geleverd met een officiële Rolex-garantie van twee jaar. “Dat is iets heel anders dan de garantie van een klassieke tweedehandsverkoper, die niet noodzakelijk het uurwerk opent, laat controleren of de herkomst van elk onderdeel verifieert”, vertelt Lanoizelet. “In een Rolex CPO corner koopt de klant in alle vertrouwen. De klant is er echt bij Rolex, maar dan in het departement van de tweedehandshorloges.”
In een markt waarin het online aanbod overvloedig is, maar transparantie niet altijd vanzelfsprekend, kiest Hall of Time bewust voor de fysieke ervaring. De beschikbare Rolex CPO-horloges zijn online te bekijken, maar de verkoop gebeurt bij Hall of Time. Klanten kunnen het horloge passen, vergelijken, vragen stellen en zich laten begeleiden door specialisten. Niet de snelste weg naar een Rolex misschien, wel de meest geruststellende.
