Jean Galler heeft op zijn 71ste duidelijk nog altijd zin in ondernemen. Zeven jaar na de lancering van Chez Blanche wil de voormalige topman van chocolatier Galler zijn netwerk van ambachtelijke bakkerijen en patisserieën versterken en uitbreiden. Om die nieuwe fase te financieren, kiest hij voor crowdlending, een vorm van participatieve financiering, en hoopt hij bij het publiek tussen €500.000 en €1 miljoen op te halen.
Na vier decennia in de chocoladesector had hij van een comfortabel pensioen kunnen genieten. Jean Galler begon liever bijna helemaal opnieuw. Nadat hij in 2018 definitief de controle had overgedragen over de chocolatier die zijn naam draagt, begon hij samen met zijn vrouw aan een nieuw ondernemersavontuur: Chez Blanche.
De naam is een knipoog naar zijn familiale wortels. “Mijn grootvader was bakker en ik zie zijn handen nog voor me, helemaal wit van de bloem”, vertelt de ondernemer. Blanche verwijst dus naar bloem, maar ook naar het onbeschreven blad van een nieuw project.
Zeven jaar later is dat blad al goed gevuld. Chez Blanche telt vandaag 11 winkels, twee productieateliers in de regio Luik en 181 medewerkers, volgens cijfers van het bedrijf. Jean Galler wil die groei nu voortzetten door rechtstreeks een beroep te doen op particulieren en bedrijven.
Tussen €500.000 en €1 miljoen
De crowdlendingcampagne via het platform BeeBonds maakt het mogelijk om vanaf €100 te investeren, voor een looptijd van vijf jaar en tegen een aangekondigde brutojaarrente van 8%. Het beoogde bedrag ligt tussen €500.000 en €1 miljoen.
Waarom kiest hij voor deze financieringsvorm in plaats van een klassieke banklening? Voor Jean Galler is die keuze zowel financieel ingegeven als bedoeld om een nauwere band met de klanten te creëren.
“Ik zie zoveel getuigenissen van klanten voor wie Chez Blanche belangrijk is. Er bestaat een zekere gehechtheid aan het merk en aan wat erachter zit”, legt hij uit. “Ik dacht: wie een beetje geld in Chez Blanche investeert, zal zich hier ergens ook een beetje thuis voelen.”
Het idee van participatieve financiering sluit zo aan bij een project waarover de ondernemer al nadacht: een soort “Chez Blanche-club” oprichten voor de klanten die het sterkst aan de zaak gehecht zijn.
Tegenslagen die de kmo hebben verzwakt
Achter die wens om een gemeenschap samen te brengen, schuilt echter ook een veel concretere behoefte. Na vijf eerste jaren van wat Jean Galler een “harmonieuze” ontwikkeling noemt, maakte het bedrijf een veel moeilijkere periode door.
Meerdere gebeurtenissen volgden elkaar op: de tijdelijke afwezigheid van de financieel verantwoordelijke, het plotselinge vertrek van de hoofdbakker en vervolgens de ziekte en het overlijden van de hr-verantwoordelijke. Tegelijk moest Chez Blanche de verhuizing van zijn patisserieactiviteiten in goede banen leiden.
“Voor een kmo is dat veel”, erkent Jean Galler. De ondernemer zegt dat hij intussen opnieuw een directieteam heeft samengesteld en de organisatie heeft gestabiliseerd. Maar hij trekt er wel een financiële conclusie uit: “We moeten ons eigen vermogen versterken.”
Het opgehaalde geld moet dus twee doelen dienen: de financiële structuur van Chez Blanche versterken en de verdere ontwikkeling financieren. “Vandaag hebben we 11 bakkerijen, maar we zijn niet van plan het daarbij te laten”, verzekert hij.
Groeipotentieel in de bestaande winkels
Nog voor er nieuwe vestigingen openen, denkt Jean Galler meer omzet te kunnen halen uit het huidige netwerk. Volgens hem bieden de elf verkooppunten nog een bijkomend potentieel van €1,5 miljoen.
Hij verwijst naar enkele winkels die dit jaar een groei tot 40% zouden boeken, onder meer dankzij een betere organisatie van de teams. Daarmee benadrukt hij dat zijn project sterk verbonden blijft met fysieke winkels en menselijk contact.
Chez Blanche wil die lokale nabijheid overigens behouden terwijl het bedrijf groeit. Voor Galler draait een bakkerij niet alleen om de verkoop van brood en patisserie: ze kan ook uitgroeien tot een ontmoetingsplek in de buurt, met name voor mensen die geïsoleerd leven.
Groeien zonder te industrialiseren
Dat is wellicht een van de grootste uitdagingen voor Chez Blanche. Hoe groei je van 11 naar 16 of zelfs 22 winkels zonder het ambachtelijke karakter te verliezen dat precies de belofte van de zaak vormt?
Jean Galler zegt dat hij met dezelfde discussie werd geconfronteerd toen hij zijn chocoladebedrijf uitbouwde. “Vijftig jaar geleden zeiden mensen tegen me: je mag niet groeien, want die mentaliteit en die manier van werken zul je niet kunnen behouden. Tien jaar later zeiden ze hetzelfde.”
Chez Blanche zet onder meer in op lange fermentaties, zuurdesem en het gebruik van oude graanvariëteiten. De ondernemer verzekert dat de productiemethoden identiek zullen blijven, ongeacht het aantal winkels. “Of het nu om 11, 16 of 22 winkels gaat, het blijft hetzelfde.”
Die filosofie sluit aan bij de vijf waarden die het bedrijf naar voren schuift: traditie, eenvoud, service, respect voor de mens en respect voor de planeet.
Chocolade is een moeilijkere vergelijking geworden
En dan is er uiteraard nog de chocolade. Jean Galler kan er moeilijk omheen, nadat hij veertig jaar lang bouwde aan een van de bekendste Belgische merken in de sector.
Zijn terugkeer naar chocolade bij Chez Blanche verliep echter niet zonder problemen. Aanvankelijk was het de bedoeling om een biologisch product met weinig suiker en een volledig recycleerbare verpakking aan te bieden. Maar de sterke stijging van de grondstoffenprijzen zette het bedrijfsmodel op zijn kop.
Volgens Jean Galler zou de prijs van de biologische cacaoboter die het bedrijf gebruikt, zijn gestegen van €8 naar €40, waardoor die strategie moeilijk vol te houden werd. Chez Blanche stapte voor dit deel van zijn activiteiten daarom af van bio en verminderde zijn aanwezigheid in de grootdistributie. “We hebben even wat afstand genomen. Zo kunnen we later beter vooruitkomen”, vat hij samen. Het huis blijft wel werken met cacaobonen uit São Tomé om zijn chocolade te produceren.
8% rendement, maar niet zonder risico
De rente die aan kredietverstrekkers wordt aangeboden, 8% bruto per jaar gedurende vijf jaar, is uiteraard een van de argumenten van de campagne. Maar een rendement van dat niveau moet ook worden afgewogen tegen het risico dat de investeerder neemt: crowdlending blijft een lening aan een onderneming en de terugbetaling van het kapitaal is niet vergelijkbaar met die van een gegarandeerde belegging.
Jean Galler is zich daarvan bewust en wijst onder meer op zijn persoonlijke engagement. Hij zegt een persoonlijke waarborg van €200.000 te hebben verstrekt.
Het bedrijf wil deelnemers aan de financiering ook voordelen bieden bij hun aankopen bij Chez Blanche, om de band tussen investeerders en klanten verder te versterken.
De campagne is dus tegelijk een financieringsoperatie en een middel om klanten aan zich te binden. Met één bijzonderheid: in plaats van honderden kleine investeerders in het kapitaal te laten stappen, vraagt Chez Blanche hun om kredietverstrekker te worden.
En wordt het kapitaal later opengesteld?
Jean Galler sluit andere financieringsvormen in de toekomst evenwel niet uit. Chez Blanche telt al vier aandeelhouders en de ondernemer staat open voor de komst van nieuwe partners.
Hij stelt wel een grens op basis van zijn eigen ervaring: voortaan zou hij de voorkeur geven aan Belgische investeerders. “Belgische aandeelhouders, ja, daar staan we absoluut voor open”, zegt hij.
Vijftig jaar nadat hij zijn eerste chocolatier oprichtte, bevindt Jean Galler zich zo opnieuw in een vertrouwde situatie: geld zoeken om de groei van een ambachtelijk bedrijf te financieren zonder de identiteit ervan te verliezen.
Ditmaal richt hij zich echter niet alleen tot banken of enkele aandeelhouders. Hij stelt zijn eigen klanten voor om samen met hem de volgende fase van Chez Blanche te financieren.
