Voor de winter van 2026-2027 openen drie luxehotels de deuren in de Zwitserse, Franse en Oostenrijkse Alpen. Ze hebben één ding gemeen: een beperkte capaciteit en architectuur die afstand neemt van het traditionele beeld van de berghut.
Badrutt’s Palace Hotel, Serlas-vleugel
Saint-Moritz, Zwitserland
Het Badrutt’s Palace staat in Saint-Moritz al lang synoniem voor luxe en beroemdheden. Sinds het begin van de 20e eeuw is het een toonbeeld van glamour en ontving het uiteenlopende prominenten als Charlie Chaplin, Audrey Hepburn en Alfred Hitchcock. In bont gehulde gasten komen kijken naar de sneeuwpolowedstrijden van internationale teams op het meer van Saint-Moritz, bezoeken het zeer exclusieve King’s Social House — de oudste nachtclub van Zwitserland — of reserveren de Rolls-Royce van het hotel om naar de skiliften te rijden. De historische architectuur van dit 130 jaar oude hotel omvat torentjes en neogotische bogen. Dit stenen kasteel herbergt wellicht een van de meest luxueuze skihotels ter wereld.
Aan de overkant van de straat bevindt zich nu een nieuwe vleugel, Serlas. Het ontwerp van het Milanese bureau ACPV Architects Antonio Citterio Patricia Viel vormt een minimalistisch tegengewicht voor de uitbundigheid van het oorspronkelijke gebouw. Het nieuwe gebouw van zes verdiepingen telt 25 kamers en suites en is via een ondergrondse doorgang verbonden met het historische hotel. Gasten hebben toegang tot alle diensten van het Palace, van de spa en de vele restaurants tot de skibutlers. Ze verblijven wel in een uitgesproken hedendaags interieur, met stoffen van Loro Piana en sofa’s van B&B Italia. De kamerhoge ramen bieden een spectaculair uitzicht op de bergen en op de historische grande dame aan de overkant.
Maya Hotel Courchevel 1850
Courchevel 1850, Frankrijk
In Courchevel trekken de meest vermogende bezoekers bijna automatisch naar Courchevel 1850, het exclusiefste van de vijf dorpen in het skigebied. Trendgevoelige reizigers kiezen voortaan voor het Maya Hotel Courchevel 1850, dat slechts 14 kamers en suites telt. Architect en interieurontwerper Sylvestre Murigneux bracht er Monegaskische klasse en Japanse zen samen.
Het hotel verenigt originele kristallen stukken van Lalique met een door Japans minimalisme geïnspireerd ontwerp en kamerhoge ramen die vanuit elke kamer een panoramisch uitzicht op de bergen bieden. Rustgevende tinten en hedendaagse meubels, geïnspireerd op het modernisme van de jaren 1950 en 1960, bepalen het interieur. Restaurant MayaBay serveert dezelfde Thais-Japanse fusionkeuken als de populaire adressen van de jetset in Dubai en Monaco. Overal is de verlichting subtiel en theatraal.
De kamers zijn opgevat als cocons, maar de gemeenschappelijke ruimtes, gedomineerd door felrood en gepatineerd brons, doen eerder aan een nachtclub dan aan een berghut denken. In Courchevel 1850, waar sociale status even belangrijk is als skiën, is die keuze waarschijnlijk een troef.
Eriro
Ehrwalder Alm, Oostenrijk
Eriro is een buitenbeentje: een luxeberghut die inzet op privacy, rust en afzondering. Het hotel ligt op ongeveer 1.680 meter hoogte in de Oostenrijkse regio Ehrwald in Tirol en is bereikbaar met de kabelbaan en vervolgens per sneeuwscooter. Hier ligt geen skiresort, maar zijn er bossen en uitgestrekte weiden. Dit adres is duidelijk niet bedoeld voor liefhebbers van après-skibars en nachtclubs.
Het gebouw telt slechts negen suites en maakt veelvuldig gebruik van ruw hout, terwijl grote ramen de ruimtes naar de omliggende natuur openen. De bedden hangen aan constructies van lokaal hout, maar ogen daarom nog niet als een Oostenrijkse interpretatie van de Rocky Mountains. Het geheel kiest eerder voor alpien minimalisme: doordacht design, sfeervolle verlichting, diepe badkuipen en wandtapijten. Er zijn geen televisies en wifi is alleen op verzoek beschikbaar.
Dit Rosewood-hotel, dat ook lid is van Small Luxury Hotels of the World, kijkt uit op de Zugspitze in het naburige Duitsland. De formule is all-inclusive: maaltijden, drankjes en skipassen zijn in het tarief inbegrepen. De keuken wijkt af van de klassiekers uit wintersportgebieden, met gerechten die vaak worden bereid met geconserveerde wilde bergplanten en lokaal wild.
De naam “Eriro” betekent in het Hoogduits “ingang van het bos”. Die benaming vat het concept goed samen: een plek voor wie geen andere prikkels zoekt dan de spectaculaire schoonheid van het Alpenlandschap.
Dit artikel werd geschreven door Everett Potter en vertaald door Forbes.be.
