Rolex opende onlangs een Rolex Certified Pre-Owned Corner bij Hall of Time, terwijl Longines in zijn Brusselse boetiek een Collector’s Corner introduceerde. De groeiende aandacht voor tweedehands- en vintagehorloges roept de vraag op waarom deze markt vandaag zo populair is. Luxehorloge-expert Joaquin Fernández Cebrián en Gilles Clavareau, handelaar en restaurateur van verzamelhorloges, delen hun inzichten en geven advies over hoe je verstandig kunt investeren in horloges.
“De meest iconische en gegeerde verzamelhorloges van de afgelopen eeuw danken hun reputatie vooral aan hun technologische innovaties en uitzonderlijke prestaties”, vertelt Joaquin Fernández Cebrián, luxehorloge-expert bij Catawiki. “Denk bijvoorbeeld aan de Blancpain Fifty Fathoms, die een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van moderne duikhorloges, of de Omega Speedmaster, die zelfs onder de extreme omstandigheden van de ruimtevaart bleef functioneren.”
Volgens Fernández Cebrián waren het lange tijd vooral technologische doorbraken die bepaalden welke horloges uitgroeiden tot waardevolle verzamelobjecten. “De modellen die als eerste iets uitzonderlijks konden, werden bijzonder gewild. Maar de horlogetechnologie heeft zich de afgelopen decennia sterk ontwikkeld. Vandaag zijn consumenten minder gefascineerd door wat een horloge technisch allemaal kan.”
Vooral bij jongere verzamelaars verschuift de belangstelling volgens hem naar andere kenmerken. “Bijzondere materialen, de ontstaansgeschiedenis van een model en samenwerkingen met kunstenaars worden steeds belangrijker. Kortom, jonge verzamelaars zoeken horloges met een verhaal. Wie wil investeren in horloges, houdt daar maar beter rekening mee.”
Voor wie wil weten hoe je verstandig investeert in horloges, kloppen we aan bij Gilles Clavareau. We ontmoeten hem bij Éveline Concept, de zaak die hij twee jaar geleden opende in een zijstraat van de Brusselse Zavel. Tussen klokken, vintage horloges en bijzondere objecten deelt hij zijn inzichten over een markt waarin passie, exclusiviteit en rendement samenkomen.
Naast Éveline Concept runt Clavareau ook L’Artisan du Temps, een atelier waar klanten terechtkunnen voor het nazicht, onderhoud en de herstelling van hun horloge. Éveline Concept heeft een andere functie. Het is een exclusief ontvangst- en verkoopsalon waar liefhebbers op afspraak vintage horloges kunnen ontdekken, vergelijken en aankopen. De nadruk ligt er op een zorgvuldige selectie, de herkomst van de stukken en persoonlijk advies.
“Wie wil investeren in horloges, moet eerst begrijpen dat de horlogemarkt geen homogeen geheel vormt”, legt Clavareau uit. “Er bestaan drie verschillende werelden: de markt voor nieuwe horloges, de tweedehandsmarkt, waar speculatie soms een belangrijke rol speelt, en de echte verzamelaarsmarkt. Elk segment heeft zijn eigen dynamiek en regels.”
De belangrijkste vraag is dan ook waarom iemand een horloge koopt. Is het een statement piece dat de persoonlijke stijl onderstreept? Gaat het vooral om de esthetische aantrekkingskracht? Of speelt ook de verwachting mee dat het horloge zijn waarde behoudt of zelfs in waarde stijgt?
“Wie een nieuw horloge koopt, ziet de waarde in de meeste gevallen meteen dalen zodra hij de winkel verlaat”, vertelt Clavareau. “Slechts een beperkt aantal modellen vormt daarop een uitzondering. Denk aan de Royal Oak van Audemars Piguet en de Nautilus en Aquanaut van Patek Philippe. Die worden op de tweedehandsmarkt vaak voor hogere bedragen verkocht dan hun oorspronkelijke winkelprijs.”
Ook bij Rolex zijn er volgens Clavareau uitzonderingen. “Vooral de professionele modellen, zoals de Submariner, GMT-Master en Daytona, zijn bijzonder gewild. Op de tweedehandsmarkt kunnen ze vrijwel onmiddellijk meer opbrengen dan hun nieuwprijs, soms zelfs wanneer ze nauwelijks gedragen zijn.”
Binnen de verzamelaarsmarkt blijven vooral vintage horloges uit de periode 1950 tot 1980 volgens hem interessant. “Het zijn de modellen waarop de grote horlogehuizen hun reputatie hebben gebouwd. De Submariner bestaat vandaag nog steeds, maar wie een nieuw exemplaar koopt, kiest voor een moderne evolutie van het oorspronkelijke ontwerp. Juist daarom blijft de belangstelling voor de eerste generaties zo groot.”
Die populariteit vertaalt zich ook in een beperkte beschikbaarheid. “Deze modellen zijn bijzonder moeilijk te verkrijgen bij officiële verdelers. Potentiële kopers komen vaak op lange wachtlijsten terecht. Merken en handelaars willen immers vermijden dat klanten een horloge tegen de officiële verkoopprijs kopen om het vervolgens onmiddellijk met winst door te verkopen.”
Wie er toch in slaagt om een van deze gegeerde modellen tegen de officiële winkelprijs te bemachtigen, kan volgens Clavareau vrijwel meteen profiteren van een hogere marktwaarde. “Bij de meeste andere horloges moet je er rekening mee houden dat ze aanvankelijk in waarde dalen.”
“Wie een horloge nieuw aankoopt, lijdt in de meeste gevallen meteen waardeverlies zodra hij de winkel verlaat.”
“De dress watch maakt momenteel een sterke comeback en de vraag is bijzonder groot”, vertelt Clavareau. Een dress watch is een elegant, minimalistisch polshorloge dat traditioneel bij formele kleding wordt gedragen, zoals een pak of smoking. Het ontwerp is subtiel en doorgaans zo slank dat het horloge moeiteloos onder de manchet van een hemd past.
“Wie vandaag een nieuwe dress watch koopt, doet dat volgens mij beter niet als investering”, legt Clavareau uit. “Nieuwe modellen zijn namelijk aanzienlijk duurder dan tweedehandsexemplaren. Op de tweedehandsmarkt zien we daarentegen dat bepaalde modellen jaar na jaar in waarde stijgen, soms zelfs van maand tot maand.”
Volgens Clavareau is die evolutie bijzonder zichtbaar bij Cartier. “Sommige Tank-modellen zijn vandaag al duurder dan twee maanden geleden. De prijzen stijgen in een opvallend tempo. Vooral elegante dress watches zijn erg gewild, waaronder ook de Calatrava van Patek Philippe, voornamelijk in witgoud.”
Zelfs kleinere modellen die vroeger tot het instapsegment behoorden, winnen aan populariteit. Dat geldt bijvoorbeeld voor vintage Cartier Tank-horloges in vermeil, een combinatie van zilver met een vergulde afwerking.
“Vijf jaar geleden kon je die modellen nog voor een relatief laag bedrag kopen. Destijds verkocht ik een Cartier Tank met drie jaar garantie voor ongeveer 700 euro. Vandaag betaal je op de tweedehandsmarkt al snel zo’n 2.500 euro. In dit segment is tweedehands kopen volgens mij dan ook verstandiger dan nieuw.”
Ook de Cartier Panthère, een iconisch dameshorloge, kent volgens Clavareau een opmerkelijke opmars. “Het is uitzonderlijk dat een uitgesproken damesmodel uitgroeit tot een gegeerd verzamelobject én tegelijkertijd als investering wordt beschouwd. Toch zien we dat de Panthère voortdurend in waarde stijgt.”
De prijsontwikkeling is volgens hem bijzonder opvallend bij de middelgrote Panthère in geelgoud met een quartz-uurwerk. Dat type uurwerk wordt door traditionele horlogeverzamelaars doorgaans minder gewaardeerd dan een mechanisch exemplaar.
“Anderhalf jaar geleden kostte zo’n model ongeveer 8.000 euro. Vandaag is het bijzonder moeilijk om nog een exemplaar te vinden voor minder dan 15.000 euro”, besluit Clavareau.
“De goudprijs is de afgelopen maanden fors gestegen en dat heeft een onverwacht effect op de horlogemarkt”, vertelt Clavareau. “Bij sommige gouden horloges ligt de intrinsieke waarde van het edelmetaal vandaag zelfs hoger dan de marktwaarde van het horloge zelf. Voor verzamelaars is dat een verontrustende evolutie, want niemand wil dat waardevolle horloges uiteindelijk in de smeltoven belanden.”
De stijgende goudprijs zorgt volgens hem voor een opmerkelijke verschuiving in het koopgedrag. “Wanneer een horloge als grondstof meer waard wordt dan als verzamelobject, verandert de dynamiek van de markt. We zien steeds vaker kopers die niet zozeer geïnteresseerd zijn in horloges, maar vooral in het goud dat erin verwerkt zit. Hun redenering is eenvoudig: als ze voor ongeveer dezelfde prijs als een goudstaaf een horloge kunnen kopen dat evenveel goud bevat, waarom zouden ze dan niet voor dat horloge kiezen?”
Die ontwikkeling heeft volgens Clavareau twee belangrijke gevolgen. Enerzijds kopen investeerders gouden horloges voornamelijk vanwege hun metaalwaarde. Anderzijds verdwijnen sommige exemplaren definitief van de markt doordat ze worden omgesmolten.
Daarnaast wijst hij op een praktijk die steeds vaker voorkomt bij bepaalde handelaars, in het vakjargon ook wel ‘coquelards’ genoemd. “Zij verwijderen de originele gouden armband van een horloge om die afzonderlijk te verkopen of te laten omsmelten. Vervolgens brengen ze de kast en het uurwerk opnieuw op de markt, maar dan met een lederen band.”
Voor verzamelaars kan dat op termijn belangrijke gevolgen hebben. “In de toekomst zullen steeds meer horloges circuleren die oorspronkelijk met een gouden armband werden verkocht, maar die later zijn aangepast. Nochtans hechten verzamelaars bijzonder veel belang aan de oorspronkelijke staat van een horloge. Exemplaren die hun originele gouden armband hebben behouden, zullen daardoor waarschijnlijk steeds zeldzamer en waardevoller worden.”
Volgens Clavareau reageert de horlogemarkt bovendien niet altijd even snel op de schommelingen van de goudprijs. “Daardoor ontstaan prijsverschillen en interessante opportuniteiten voor wie de markt goed begrijpt. Maar uiteindelijk moet je als verzamelaar vooral oog hebben voor de authenticiteit en de oorspronkelijke staat van een horloge, niet alleen voor de waarde van het goud.”
“De wijzerplaat is heilig.”
“Ook de kleur van een wijzerplaat of het gebruik van bijzondere edelstenen kan de waarde van een horloge aanzienlijk beïnvloeden”, vertelt Clavareau. “Lapis lazuli is al jarenlang populair in de horlogewereld, maar vandaag is de vraag groter dan ooit. Wijzerplaten van deze diepblauwe halfedelsteen zijn bijzonder gegeerd bij verzamelaars. Ook onyx blijft geliefd, vooral bij iconische modellen zoals de Rolex Day-Date en Datejust.”
Daarnaast spelen kleurentrends een steeds grotere rol. “De nieuwe wijzerplaatkleuren die Rolex jaarlijks introduceert, worden telkens met veel belangstelling onthaald. Momenteel is vooral pistachegroen bijzonder populair, maar ook Tiffany-blauw en koraal blijven erg gewild.”
Toch waarschuwt Clavareau voor de risico’s die gepaard gaan met het verzamelen van horloges met bijzondere wijzerplaten. “Een wijzerplaat kan relatief eenvoudig worden vervangen. Bovendien wordt de oorspronkelijke kleur niet altijd vermeld op de officiële documenten. Sommige vervangingswijzerplaten zijn zo nauwkeurig nagemaakt dat alleen gespecialiseerde experts het verschil kunnen herkennen.”
Daarom raadt hij aan om uitsluitend bij betrouwbare handelaars te kopen. “Kies bij voorkeur voor gevestigde huizen met een sterke reputatie, een fysieke winkel en mensen die hun vak door en door kennen. Dat maakt een groot verschil.”
Als voorbeelden noemt hij Davidoff Brothers in Genève en het gerenommeerde veilinghuis Phillips Watches. Ook in Brussel zijn volgens hem interessante vondsten mogelijk. “Bij Mont-de-Piété kun je soms bijzondere stukken ontdekken, op voorwaarde dat je weet waarop je moet letten.”
Uiteindelijk draait het volgens Clavareau vooral om de expertise en betrouwbaarheid van de verkoper. “Koop bij iemand die het horloge grondig heeft onderzocht, geopend en begrepen, en het niet zomaar online te koop heeft gezet. Ook een horloge kopen van een vriend of familielid kan interessant zijn, omdat je de voorgeschiedenis kent. Twijfel je, schakel dan een onafhankelijke expert in.”
De authenticiteit van de wijzerplaat is daarbij cruciaal. “Een verkeerde wijzerplaat bij een bepaald uurwerk kan de waarde aanzienlijk verminderen. Voor verzamelaars is de wijzerplaat heilig.”
Opmerkelijk genoeg kunnen bepaalde imperfecties de waarde van een horloge juist verhogen. “Een bekend voorbeeld zijn de blauwe wijzerplaten van sommige Rolex Submariner-modellen die door blootstelling aan uv-licht een paarse tint kregen. Deze zogenaamde purple dials vertonen paarse reflecties en soms zelfs een effect dat aan olievlekken doet denken.”
Wat vandaag een gegeerd verzamelkenmerk is, werd vroeger anders bekeken. “Rolex beschouwde deze verkleuring destijds als een fabricagefout en verving de betrokken wijzerplaten. Daardoor zijn veel originele exemplaren verdwenen, wat de overgebleven horloges vandaag extra interessant maakt voor verzamelaars.”
Niet elke onvolkomenheid hoeft dus een nadeel te zijn. “Net zoals bij postzegels of munten kan een kleine afwijking, zoals een typografisch detail of een minimale productiefout, het verschil maken tussen een alledaags exemplaar en een bijzonder waardevol verzamelobject.”
“Zeldzaam betekent niet automatisch waardevol. Een oplage van vijftien stuks klinkt indrukwekkend. Maar is er wel vraag? Bestaat er een internationale markt? Een klassieker van een groot huis verkoopt vaak sneller dan een ultra-exclusieve niche-uitgave.”
Het mag duidelijk zijn: niet elke zeldzame editie wordt liquide. Niet elk luxe-uurwerk is een belegging. En niet elke imperfectie is negatief. Wie koopt met verstand in plaats van uit hebzucht, kan echter een tastbare investering opbouwen die zowel financieel als esthetisch veel voldoening schenkt.
“Nu sommige van de meer high-end merken steeds exclusiever en duurder worden, verschuift het publiek zijn aandacht naar microbrands”, vertelt Fernández Cebrián. “Deze brengen samen met horlogenieuwsplatforms zeldzame limited editions uit, die zeer populair zijn onder verzamelaars. De Unimatic Modello Uno U1-H Limited Edition voor Hodinkee is daar een mooi voorbeeld van.”
“Japan wordt vaak gezien als dé markt met de zeldzaamste modellen in de beste staat. Verzamelaars reizen er vaak speciaal naartoe om er te jagen op zeldzame investeringsstukken zoals de Omega Speedmaster Alaska Project”, vertelt Fernández Cebrián. “Ook de bredere Aziatische markt kent een vergelijkbaar profiel: een koopkrachtig publiek met een sterke waardering voor vakmanschap en exclusiviteit, wat de vraag naar bijzondere stukken extra stimuleert. Bovendien is de regio de bakermat van talrijke snelgroeiende, innovatieve microbrands die internationaal steeds meer aandacht krijgen.”
Kortom, ook over de grenzen heen vallen er zaken te doen.
Wie in alle veiligheid een Rolex wil kopen, doet dat het best bij Rolex CPO. De Brusselse multimerkenboetiek Hall of Time, al jaren een vaste waarde voor liefhebbers van Rolex, IWC, Hublot en Tudor, onderging onlangs een volledige renovatie en heeft sinds begin dit jaar een dedicated corner voor Rolex Certified Pre-Owned, kortweg Rolex CPO.
Met een gerust hart een Rolex kopen
Dit programma, twee jaar geleden opgericht door Rolex zelf, speelt in op een markt die de voorbije jaren sterk groeide, maar tegelijk complexer werd. Tweedehands Rolex-horloges zijn namelijk erg gegeerd, maar voor kopers is het vaak moeilijk om te weten wat ze precies kopen. Is het uurwerk authentiek? Zijn alle onderdelen origineel? Klopt de configuratie met het productiejaar? En wie staat garant als er achteraf iets mis blijkt te zijn?
“Net daar maakt Rolex CPO het verschil”, benadrukt Françoise Lanoizelet, eigenares van Hall of Time. “Een gewone tweedehandswinkel kan vandaag een horloge aankopen en het dezelfde middag opnieuw verkopen, zonder enige verplichting tegenover het merk. Via onze Rolex CPO corner volgt elk horloge een strikt proces, opgelegd door het merk. Concreet betekent dit dat elk Rolex CPO-horloge volledig wordt nagekeken, gereviseerd en gepolijst. Ook wanneer het stuk nog onder garantie valt, moet het opnieuw in nieuwstaat worden gebracht. Pas na de controle en certificatie bij Rolex in Brussel, mag Hall of Time het horloge als Certified Pre-Owned aanbieden. Die garantie is trouwens bijzonder relevant bij oudere of zeldzamere stukken.”
Lanoizelet toont ons een Rolex Explorer II Ref. 1655, geproduceerd van 1971 tot 1984 en een van de meest gezochte vintage Rolex-sporthorloges. Het exemplaar uit 1976 is afkomstig van de eerste eigenaar en nog voorzien van de originele set met doos en papieren. Bij Rolex werd nagegaan of alle onderdelen niet alleen authentiek zijn, maar ook overeenstemmen met het model, de referentie en het productiejaar. Want zelfs binnen één referentie kunnen er doorheen de jaren subtiele verschillen bestaan in wijzerplaat, polsband, afwerking of technische specificaties.
Voor klanten vertaalt die procedure zich in zekerheid. Het horloge wordt geleverd met een officiële Rolex-garantie van twee jaar. “Dat is iets heel anders dan de garantie van een klassieke tweedehandsverkoper, die niet noodzakelijk het uurwerk opent, laat controleren of de herkomst van elk onderdeel verifieert”, vertelt Lanoizelet. “In een Rolex CPO corner koopt de klant in alle vertrouwen. De klant is er echt bij Rolex, maar dan in het departement van de tweedehandshorloges.”
In een markt waarin het online aanbod overvloedig is, maar transparantie niet altijd vanzelfsprekend, kiest Hall of Time bewust voor de fysieke ervaring. De beschikbare Rolex CPO-horloges zijn online te bekijken, maar de verkoop gebeurt bij Hall of Time. Klanten kunnen het horloge passen, vergelijken, vragen stellen en zich laten begeleiden door specialisten. Niet de snelste weg naar een Rolex misschien, wel de meest geruststellende.
